بازآفرینی ادبیات کلاسیک در پرتو فناوری های نوین : تاملی بر نقش هوش مصنوعی

هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر هوش مصنوعی در بازآفرینی متون ادبی کلاسیک فارسی است. در این پژوهش، ابتدا به مروری جامع بر فناوری های نوین، به ویژه هوش مصنوعی، و کاربردهای متنوع آن در حوزه ادبیات پرداخته شده است. سپس نمونه هایی عملی از بازآفرینی متون کلاسیک با بهره گیری از الگوریتم ها و مدل های هوشمند ارائه می شود که نشان دهنده قابلیت های گسترده این فناوری در عرصه ادبیات است. این پژوهش از نظر هدف، پژوهشی توصیفی و از نظر گردآوری داده ها و اطلاعات، کتابخانه ای و مبتنی بر تحلیل منابع مکتوب شامل کتاب ها و مقاالت علمی معتبر است. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد که هوش مصنوعی می تواند ضمن حفظ ویژگی های زبانی، سبکی و زیبایی شناسی متون کلاسیک، امکان خلق آثار نوین ادبی مبتنی بر سنت های دیرپای ادبی ایران را فراهم آورد. همچنین هوش مصنوعی به عنوان ابزاری موثر در حفظ و ترویج میراث ادبی کشور ایفای نقش می کند و می تواند زمینه های نوآوری و خلاقیت در ادبیات کلاسیک را توسعه دهد. در ادامه، فرصت ها و چالش های مرتبط با استفاده از هوش مصنوعی در بازآفرینی ادبیات کلاسیک بررسی شده و راهکارهایی برای بهره برداری بهتر از این فناوری در جهت ارتقاء و حفظ آثار ادبی ارائه شده است. این راهکارها می تواند به پژوهشگران، هنرمندان و علاقه مندان ادبیات کمک کند تا از ظرفیت های فناوری های نوین در جهت حفظ و توسعه بهره مند شوند .

Keywords:

ادبیات کلاسیک فارسی , هوش مصنوعی , بازافرینی ادبی , فناوری های نوین