پیشگیری از مارگزیدگی در جنگ تحمیلی

جنگ تحمیلی حکومت بعثی عراق علیه جمهوری اسلامی ایران طی سال­ های ۱۳۵۹ تا ۱۳۶۷ در جغرافیای شمال­ غرب و جنوب غربی کشور باعث دفاع مستحکم و همه جانبه رزمندگان اسلام علیه دشمن گردید. به­ طور طبیعی از دیرباز این مناطق زیستگاه برخی جانوران از جمله انواع مارهای سمی نیز بوده است که عرصه دفاع جانانه رزمندگان بر علیه دشمن نیز در این جغرافیا صورت گرفته است. با توجه به تنوع زیستی این گونه از جانداران، مقاله حاضر سعی دارد به مطالعه و بررسی گزارش موارد مارگزیدگی رزمندگان طی دوران ۸ ساله در گستره مناطق نبرد و اقدامات درمانی و حتی پیشگیری از اینگونه مخاطرات، بپردازد. خوشبختانه با اقدامات بهداشتی انجام شده در پیشگیری از مارگزیدگی هیچ گونه مرگ و میر ناشی از این خزندگان سمی گزارش نگردیده است. مارگزیدگی همواره می­ تواند خطرناک باشد مخصوصا اینکه مار سمی باشد و اگر تمهیدات پزشکی و اورژانسی فراهم نباشد می­تواند حتی سبب مرگ مارگزیده گردد. اولا رعایت اصول ایمنی در عدم مواجه با مار توصیه می­ گردد و ثانیا ضرورت دارد افراد کادر پزشکی با نحوه امداد و نجات فرد مارگزیده آشنایی کافی داشته باشند تا در اسرع وقت بتوانند به بیمار امدادرسانی کنند و وی را از مخاطرات بعدی و یا مرگ حتمی نجات دهند. در ضمن استقرار در مناطق صحرایی مستلزم پاک سازی محیط از خار و خاشاک (لانه احتمالی مارها) و آموزش به یکایک رزمندگان در رعایت اصول ایمنی در پیشگیری از مارگزیدگی می­ باشد.

Keywords:

پیشگیری , مارگزیدگی , دفاع مقدس