نقش سکوت در شکل گیری اختلالات خانوادگی

سکوت، یکی از پرکاربردترین و در عین حال کم بررسی شده ترین رفتارهای ارتباطی در خانواده های ایرانی است. این رفتار که گاه با معنای صلح و آرامش و گاه با معنای تنبیه، فاصله یا انفعال همراه است، می تواند تاثیرات پنهان اما عمیقی بر سلامت روان فرد و پویایی نظام خانواده داشته باشد. در این مقاله تلاش شده است با رویکردی تحلیلی مروری، نقش سکوت در شکل گیری و تداوم اختلالات خانوادگی بررسی شود. این نوشتار با نگاهی چندلایه به عوامل فرهنگی، روان شناختی و تربیتی مرتبط با سکوت، و همچنین با تحلیل پیامدهای بلندمدت آن بر روابط خانوادگی، از جمله طلاق عاطفی، خشونت خاموش و انتقال نسلی آسیب، تبیین می کند که چگونه سکوت به ظاهر بی صدا، می تواند زمینه ساز یکی از پرهزینه ترین اختلالات ارتباطی درون خانواده ها باشد.