بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی برکارایی دبیران و پیشبرد یادگیری دانش آموزان

این پژوهش به بررسی تاثیر استفاده از هوش مصنوعی بر کارایی دبیران و پیشرفت تحصیلی دانش آموزان در نظام آموزشی می پردازد. هدف از این تحقیق، ارزیابی چگونگی تاثیرگذاری فناوری های هوش مصنوعی بر کیفیت تدریس، کاهش بار کاری دبیران، تعامل و مشارکت دانش آموزان، و در نهایت، بهبود عملکرد تحصیلی آنهاست. روش استفاده شده در این پژوهش تحقیق و توسعه (R&D) است. جامعه اماری شامل ۳۰ دبیر و ۹۰ دانش آموز از ۳ مدرسه از مدارس شهر فیروازن استان همدان در سال ۱۴۰۲ با روش نمونه گیری تصادفی ساده انتخاب شد. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه های ویژه برای دبیران و دانش آموزان طراحی شد تا تاثیرات ابزارهایAI در تدریس و یادگیری را ارزیابی کنند. واز مصاحبه های نیمه ساختاریافته با ۱۰ دبیر و ۱۰ دانش آموز برای جمع آوری داده های کیفی و تحلیل تجربیات آن ها استفاده شد. وهمچنین پرسشنامه اثربخشی تدریس(Teaching Effectiveness Questionnaire – TEQ ) با استفاده ازمقیاس لیکرت و پس از جمع آوری پاسخ ها، داده ها با استفاده از روش های آماری مانند میانگین، انحراف معیار و تحلیل همبستگی مورد بررسی قرارگرفت. یافته های تحقیق نشان می دهند که استفاده از هوش مصنوعی به طور کلی باعث افزایش کیفیت تدریس و بهبود تعاملات دبیران با دانش آموزان شده است. همچنین، دانش آموزان از بهبود عملکرد تحصیلی و افزایش انگیزه خود به دلیل استفاده از این فناوری ها رضایت دارند. با این حال، برخی چالش ها مانند کاهش تعاملات حضوری و اجتماعی دبیران و دانش آموزان نیز مشاهده شده است که می تواند پیامدهای ناخواسته ای داشته باشد. نتیجه گیری این پژوهش بیانگر آن است که هوش مصنوعی به عنوان یک ابزار موثر در آموزش، پتانسیل بالایی برای بهبود فرآیندهای آموزشی و یادگیری دارد. با این حال، مدیریت صحیح و آگاهانه این فناوری ضروری است تا از کاهش تعاملات انسانی جلوگیری شده و اهداف آموزشی به بهترین شکل محقق شود. پیشنهادات این پژوهش شامل برگزاری دوره های آموزشی برای دبیران و تدوین سیاست های آموزشی متوازن می باشد.