بررسی کارایی شاخص های پوشش گیاهی در تحلیل خشکسالی با استفاده از تکنیک سنجش از دور (منطقه موردی: استان کردستان)

خشکسالی یکی از پدیده های طبیعی است که می تواند اثرات مخربی بر پوشش گیاهی و فعالیت های کشاورزی داشته باشد. در این پژوهش، به بررسی تاثیر خشکسالی بر پوشش گیاهی در استان کردستان طی سال های ۲۰۰۰ تا ۲۰۲۲ با استفاده از شاخص های سنجش از دور NDVI، EVI و VCI پرداخته شده است. داده های مربوط به پوشش گیاهی از تصاویر سنجنده MODIS استخراج و در سامانه گوگل ارث انجین تحلیل شد. نتایج نشان می دهد که در طول دوره مورد مطالعه، تغییرات قابل توجهی در توزیع طبقات پوشش گیاهی (متراکم، متوسط، ضعیف و بدون پوشش) رخ داده است. در سال ۲۰۲۰، بیشترین مساحت تحت پوشش کلاس پوشش گیاهی متراکم (۴۵.۴۳%) و کمترین مساحت تحت پوشش پوشش گیاهی ضعیف (۰.۲%) مشاهده شده است. در مقابل، در سال ۲۰۰۴، کمترین مساحت تحت پوشش پوشش گیاهی متراکم (۳.۲۵%) و بیشترین مساحت تحت پوشش پوشش گیاهی ضعیف (۱۹.۱۹%) بوده است. همچنین، از نظر خشکسالی، در طول دوره مورد بررسی، خشکسالی با شدت های مختلف رخ داده است. سال های ۲۰۲۰ و ۲۰۱۲ با کمترین میزان خشکسالی (به ترتیب ۹۵.۴۳% و ۶۷.۷۵% مساحت بدون خشکسالی) و سال های ۲۰۰۴ و ۲۰۲۲ با بیشترین میزان خشکسالی (به ترتیب ۱۸.۰۹% و ۴۷.۶۰% مساحت بدون خشکسالی) مواجه بوده اند. همبستگی معنی داری بین پوشش گیاهی متراکم و کاهش شدت خشکسالی مشاهده شده است. به طوری که، سال هایی که بیشترین مساحت پوشش گیاهی متراکم را داشته اند (مانند سال ۲۰۲۰)، کمترین میزان خشکسالی را نیز تجربه کرده اند و در سال هایی که مساحت پوشش گیاهی ضعیف افزایش یافته است (مانند ۲۰۰۴)، شاهد افزایش شدت خشکسالی نیز بوده ایم.

Keywords:

خشکسالی , پوشش گیاهی , سنجش از دور , کردستان