تبیین نظریه تربیت سازگار برای دانشجویان تفنگدار دریایی

تربیت در حوزه نظامی برآیند اقدام ها، رفتارها و وضعیت هایی است که منجر به جامعه پذیری نظامی داوطلبان ورود به نیروهای مسلح می-گردد. مساله مهمی که در تربیت نظامی می بایستی مدنظر قرار گیرد متناسب بودن نوع تربیت و آموزش ها با صحنه رزم و عملیات می باشد که در همین راستا تربیت سازگار، پیشنهادی محققین در این پژوهش بوده است. بدین منظور، توانایی و دانایی مورد انتظار از دانش آموخته تفنگدار دریایی به همراه ویژگی های اساتیدی که می بایستی این نوع دانایی و توانایی را در راستای تربیت سازگار دانشجویان پرورش دهند از طریق مصاحبه با ۱۵ نفر از خبرگان و متخصصان تفنگدار دریایی مورد بررسی قرار گرفت. نتایج پژوهش نشان می دهد که برای تربیت سازگار دانش آموخته تفنگدار دریایی می بایستی آموزش هایی در آکادمی دریایی به فراگیران انتقال داده شوند تا حس سازگاری و خوپذیری دانش آموخته تفنگدار دریایی نسبت به محیط کار تقویت گردد. این آموزش ها شامل: اهمیت دریا، نیروی دریایی، جغرافیا، حقوق دریاها، زبان انگلیسی، آشنایی به آیین نامه ها، ورزش های آبی، ورزش های اختصاصی، کمک های اولیه، خودرو آبخاکی، ناوبری، عملیات آبخاکی، مقاومت جسمانی بالا، آشنایی با جریانات دریا و شناخت از فیزیک اقیانوس ها می باشند. همچنین اساتیدی که نقش معلمی برای تربیت سازگار دانش آموخته تفنگدار دریایی دارند می بایستی چهار شایستگی شامل شایستگی های ارزشی، تخصصی، حرفه ای و شایستگی در حوزه دریا را دارا باشند.

Keywords:

تربیت , تربیت سازگار , تربیت نظامی , تفنگدار دریایی