نقش فناوریهای نوین آموزشی هوش مصنوعی ، واقعیت افزوده در بهبود یادگیری دانشجویان

مسیر در دهه های اخیر گسترش فناوریهای نوین به ویژه در حوزه ی آموزش، عالی تحولات چشمگیری در شیوه های یاددهی-یادگیری به همراه داشته است. دو فناوری مهم هوش مصنوعی (Artificial Intelligence) و واقعیت افزوده (Augmented Reality) بیش از سایر ابزارهای فناورانه توانسته اند توجه پژوهشگران و سیاست گذاران آموزشی را به خود جلب کنند. واقعیت افزوده با ادغام عناصر دیجیتال در بستر دنیای واقعی امکان تجسم و شبیه سازی پدیده های پیچیده را فراهم می کند و با ایجاد محیطی تعاملی مشارکت فعال دانشجویان را افزایش می دهد. از سوی دیگر، هوش مصنوعی با تکیه بر الگوریتم های پیشرفته پردازش، داده یادگیری ماشینی و تحلیل پیش بینانه قادر است یادگیری دانشجویان را شخصی سازی کرده و بازخوردهای دقیق و بهنگام در اختیار آنان قرار دهد. این مقاله با رویکردی مروری توصیفی و با بررسی پژوهش های علمی معتبر منتشر شده در فاصله ی سالهای ۲۰۱۲ تا ۲۰۲۴، به تحلیل نقش و کارکردهای این دو فناوری در آموزش عالی پرداخته است. نتایج مرور نشان می دهد که کاربرد AR در آموزش علوم پایه و مهندسی، به ویژه در دروس آزمایشگاهی و مفاهیم، انتزاعی موجب بهبود درک، دانشجویان کاهش خطاهای شناختی و افزایش انگیزه ی یادگیری شده است. همچنین به کارگیری AI در قالب سامانه های هوشمند آموزشی و تحلیل یادگیرندگان، به مدرسان امکان می دهد تا آموزش تطبیقی و متناسب با تواناییهای فردی ارائه دهند و بهره وری فرایند یادگیری را ارتقا بخشند. ترکیب این دو فناوری می تواند به خلق محیطهای یادگیری پویا و غوطه ور منجر شود که در آن، تعامل، بازخورد و شخصی سازی به طور همزمان تقویت می گردد. با وجود این، دستاوردها چالش هایی از جمله هزینه های بالای پیاده سازی، نیاز به زیرساختهای سخت افزاری و نرم افزاری، کمبود مهارت فنی در میان مدرسان و نگرانی های اخلاقی پیرامون حفظ

Keywords:

هوش مصنوعی , واقعیت افزوده , آموزش عالی , یادگیری شخصی سازی , تحلیل پیش بینانه