بررسی روند تغییرات مزیت نسبی صنعت نساجی ایران در طی سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ و نقش آن در کاهش درآمد ارزی کشور

این پژوهش با هدف بررسی روند تغییرات مزیت نسبی صنعت نساجی ایران طی سال های ۱۳۹۶ تا ۱۴۰۲ و ارزیابی نقش آن در تحولات درآمد ارزی کشور انجام شده است. در این مطالعه، شاخص مزیت نسبی آشکارشده (RCA) به عنوان معیار اصلی سنجش به کار رفته و داده های صادرات ایران و جهان در پنج زیرگروه شامل نخ، پوشاک، پارچه، منسوجات بی بافت و کفپوش/فرش تحلیل شده است. یافته ها نشان می دهد که محصولات کفپوش و فرش طی کل دوره بیشترین مزیت نسبی را داشته اند (RCA بالای ۱۳)، در حالی که نخ نیز همواره دارای مزیت نسبی مثبت (بیش از ۲) بوده است. در مقابل، پوشاک و پارچه در تمام سال ها فاقد مزیت نسبی بوده اند. بررسی روند تغییرات حاکی از ثبات نسبی شاخص ها در بیشتر گروه ها و بهبود محدود در برخی زیرگروه هاست. این نتایج بیانگر ضرورت سیاست گذاری هدفمند برای تقویت زنجیره ارزش و افزایش رقابت پذیری بخش هایی است که مزیت نسبی پایین تری دارند.

Keywords:

مزیت نسبی آشکار شده , صنعت نساجی , صادرات , تجارت بین الملل