بررسی اثرات داروهای دندانپزشکی (مانند بی حس کننده ها) بر عوارض چشمی موقت

بیماری های دندانی و استفاده از داروهای بی حس کننده موضعی می توانند اثرات گذرا و قابل توجهی بر عملکرد بینایی و شاخص های میکروواسکولار شبکیه ایجاد کنند. هدف این مطالعه بررسی اثرات داروهای دندانپزشکی، به ویژه بی حس کننده های موضعی، بر تراکم مویرگی، قطر متوسط رگ ها و جریان خون شبکیه و اختلالات موقت بینایی بود. این مطالعه تحلیلی-مقطعی بر ۱۱۰ بیمار بالای ۱۸ سال مراجعه کننده به کلینیک های دندانپزشکی شهر مشهد انجام شد. بیماران بر اساس نوع و دوز داروی بی حس کننده، محل تزریق و حضور یا عدم حضور وازوکونستریکتور به سه گروه تقسیم شدند. داده ها شامل معاینات بالینی دندانپزشکی، تصویربرداری OCT-A و اطلاعات دموگرافیک و بالینی بودند. تحلیل داده ها با استفاده از آمار توصیفی، آزمون های همبستگی پیرسون و رگرسیون خطی چندمتغیره انجام شد. نتایج نشان داد که افزایش دوز دارو و حضور وازوکونستریکتور با کاهش معنادار تراکم مویرگی شبکیه، قطر متوسط رگ ها و جریان خون شبکیه همراه بود (p < ۰.۰۱). اختلالات موقت بینایی مانند تاری دید، اختلال تطابق عدسی و دوبینی در گروه های حساس بیشتر مشاهده شد. تحلیل رگرسیون چندمتغیره نشان داد که نوع و دوز دارو پیش بینی کننده مستقل کاهش تراکم مویرگی و اختلالات موقت بینایی است (β = -۰.۵۸, p < ۰.۰۰۱). این یافته ها نشان می دهند که داروهای بی حس کننده دندانپزشکی می توانند اثرات سیستمیک کوتاه مدت بر شاخص های میکروواسکولار شبکیه و عملکرد بینایی داشته باشند و استفاده از OCT-A ابزار مناسبی برای پایش این تغییرات است. نتایج مطالعه می تواند در طراحی پروتکل های ایمن بالینی و برنامه های پیشگیری برای بیماران پرخطر مفید باشد.

Keywords:

داروهای بی حس کننده , شاخص های میکروواسکولار شبکیه , OCT-A , تراکم مویرگی , جریان خون شبکیه , اختلالات بینایی موقت