بهبود مدیریت دانش در شرکتهای آب و فاضلاب: مطالعه چهار استان ایران

مدیریت دانش (KM به عنوان یکی از عوامل کلیدی افزایش بهره وری و بهبود تصمیم گیری در سازمانهای خدماتی از اهمیت ویژه ای برخوردار است. این تحقیق با هدف بررسی وضعیت مدیریت دانش در شرکتهای آب و فاضلاب استانهای تهران، خراسان جنوبی، فارس و قم انجام شد. روش تحقیق از نوع کاربردی-توصیفی با رویکرد ترکیبی کمی و کیفی (Mixed Methods) است. داده های کمی از طریق پرسشنامه استاندارد مدیریت دانش شامل مولفه های فرهنگ، سازمانی، فرآیندها، ساختار فناوری و زیرساخت، کیفیت مستندسازی، رضایت کارکنان و پشتیبانی (مدیریت) از ۲۷۵ نفر از کارکنان جمع آوری شد و داده های کیفی از طریق مصاحبه های عمیق با ۲۰ مدیر و کارشناس خبره به دست آمد. یافته ها نشان می دهد استان تهران بالاترین میانگین مدیریت دانش (۳.۶ از ۵) را دارد که ناشی از سطح تحصیلات بالا، سابقه کاری طولانی و زیرساخت فناوری مناسب است. استان قم با میانگین ۳.۳۳ در رتبه دوم قرار دارد، در حالی که استان های فارس (۳.۲) و خراسان جنوبی (۳.۰۳) در رده های بعدی قرار دارند. نقاط ضعف عمده شامل فقدان بانک دانش یکپارچه، کیفیت پایین مستندسازی، دانش ضمنی و فرهنگ محدود اشتراک گذاری دانش است. همچنین رضایت کارکنان از دسترسی به دانش، اثربخشی فناوری و حمایت مدیریت ارشد به طور مستقیم با اثربخشی KM مرتبط است. این مطالعه با تحلیل نقاط قوت، ضعف، فرصت ها و تهدیدها، پیشنهادات کاربردی برای ارتقای KM در شرکتهای آب و فاضلاب ارائه کرده و مسیر پژوهش های آینده در زمینه مدیریت دانش سازمانی را مشخص می کند.

Keywords:

مدیریت دانش , فرهنگ سازمانی , دانش ضمنی , فناوری , رضایت کارکنان , شرکتهای آب و فاضلاب