مروری بر عوامل مرتبط با افکار خودکشی در افراد مبتلا به صرع

افراد مبتلا به صرع با چالشهای روان شناختی زیادی همچون افسردگی، اضطراب، نقایصی در توجه، تکانه کارکردهای اجرایی و حافظه مواجه هستند. این امر می تواند تحت تاثیر فعالیت عصبی غیرطبیعی ناشی از تشنج باشد که در طولانی مدت ساختار و عملکرد مغز را تغییر می دهد. لیکن عدم شناخت عوامل ساختاری و زیستی عصبی به عنوان ریشه مشکلات هیجانی و شناختی این افراد توسط کارشناسان حوزه روان می تواند مسیر تشخیص را به بیراهه برده، کمک رسانی را ناممکن کند و گاهی آسیب رسان گردد و به بیمار فشار مضاعف وارد نماید. علی الخصوص در مواجهه با افکار خودکشی مراجعین مبتلا به صرع که شیوع بالایی دارد؛ لذا در این مقاله به معرفی سازوکار تشنج، ارتباط صرع با خودکشی از منظر هیجانی، شناختی، شخصیتی، زیستی، عصبی و داروها پرداخته شده است. علاوه بر این، نظریه دو مولفه ای ادراک سرباری و تعلق کام نایافته در شکل گیری افکار خودکشی و نظریه روان شناختی بین فردی خودکشی اقدام به خودکشی بر اساس ایجاد ظرفیت یا توان اکتسابی خودکشی به واسطه رنج، بیماری به عنوان تبیینی محتمل در افزایش خطر خودکشی افراد مبتلا به صرع از دید اجتماعی زیستی مرور شده است.

Keywords:

صرع , نظریه بین فردی خودکشی , تشنج , افکار خودکشی , خودکشی