نقش رهبری تحول آفرین در تاب آوری کارکنان در مواجهه با گذار فناورانه سیستم جامع بانکی (مطالعه موردی مدیریت شعب منطقه چهار تهران)

هدف و زمینه: با توجه به تغییرات فناورانه گسترده در نظام بانکی کشور و گذار ناگهانی بانک سپه به سیستم جامع جدید در خردادماه ۱۴۰۴، فشار روانی و شغلی مضاعفی بر کارکنان صف وارد شد. در چنین شرایطی، سبک رهبری مدیران نقشی کلیدی در ارتقای تاب آوری کارکنان دارد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رهبری تحول آفرین بر تاب آوری کارکنان مدیریت شعب منطقه چهار تهران بانک سپه انجام شد.روش پژوهش: روش تحقیق از نوع کاربردی و توصیفی–پیمایشی است. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان شعب منطقه چهار (۹۳۰ نفر) بود که بر اساس فرمول کوکران، ۲۷۲ نفر به صورت  نمونه گیری طبقه ای متناسب انتخاب گردید. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه استاندارد باس و ریجیو (۲۰۰۶) برای سنجش رهبری تحول آفرین و پرسشنامه لوتانز و یوسف (۲۰۱۷) برای سنجش تاب آوری کارکنان بود. پایایی ابزارها با آلفای کرونباخ بالاتر از۰.۷ تایید شد و داده ها با استفاده از ضریب همبستگی اسپیرمن و رگرسیون چندگانه در نرم افزار SPSS تحلیل گردید.یافته ها: نشان داد تمامی ابعاد رهبری تحول آفرین (تاثیر آرمانی، انگیزش الهام بخش، تحریک ذهنی و ملاحظات فردی) تاثیر مثبت و معناداری بر تاب آوری کارکنان دارند. در میان آن ها، «انگیزش الهام بخش» بیشترین اثر را بر ارتقای تاب آوری نشان داد.نتیجه گیری: نتایج حاکی از آن است که توسعه مهارت های رهبری تحول آفرین می تواند انعطاف پذیری و توان بازیابی کارکنان را در شرایط بحرانی افزایش داده و در نهایت موجب بهبود کیفیت خدمات و پایداری سازمانی شود. نوآوری این پژوهش تمرکز بر یک بحران واقعی فناورانه در بانک سپه و بررسی کارکنان صف به عنوان گروهی است که بیشترین فشار ناشی از تغییرات را تجربه کرده اند.

Keywords:

رهبری تحول آفرین , تاب آوری کارکنان , تغییر فناورانه , بانک سپه , مدیریت بحران