نقش انگیزش در یادگیری دانش آموزان: نگاهی از منظر روان شناسی عمومی

این پژوهش به بررسی نقش انگیزش در یادگیری دانش آموزان از منظر روان شناسی عمومی می پردازد و اهمیت انگیزش به عنوان یکی از عوامل کلیدی موفقیت تحصیلی و توسعه مهارت های شناختی، اجتماعی و اخلاقی دانش آموزان را برجسته می کند. زمینه پژوهش بر این اساس شکل گرفته است که یادگیری موثر و معنادار تنها با فراهم کردن محرک ها و محیط های انگیزشی امکان پذیر است و دانش آموزان بدون انگیزش کافی، درک عمیق از مفاهیم آموزشی و مشارکت فعال در کلاس را تجربه نمی کنند. هدف اصلی پژوهش، شناسایی عوامل موثر بر انگیزش دانش آموزان و بررسی تاثیر آن بر کیفیت یادگیری است. روش تحقیق به صورت کیفی و توصیفی و مبتنی بر مطالعه کتابخانه ای و اسنادی انجام شد و منابع علمی معتبر شامل مقالات، کتب تخصصی و گزارش های همایش های ملی و بین المللی در حوزه روان شناسی تربیتی و روان شناسی انگیزش مورد بررسی قرار گرفت. یافته ها نشان می دهد که عوامل فردی مانند اعتماد به نفس، هوش و اهداف شخصی، عوامل محیطی شامل روش های تدریس، تعامل با معلم و همسالان، و استفاده از فناوری های آموزشی، همگی نقش مهمی در افزایش انگیزش و بهبود یادگیری دارند. همچنین، انگیزش بالا موجب ارتقای عملکرد تحصیلی، مشارکت فعال و تقویت مهارت های خلاقانه می شود، در حالی که انگیزش پایین به کاهش علاقه، افت تحصیلی و کاهش مشارکت می انجامد. پژوهش حاضر نشان می دهد که استفاده از شیوه های عملی و تکنیک های آموزشی مبتنی بر انگیزش درونی و بیرونی می تواند به شکل موثری کیفیت یادگیری دانش آموزان را ارتقا دهد.

Keywords:

انگیزش , یادگیری , دانش آموزان , روان شناسی عمومی