تاثیر بازیابی روانی بتن با فوق روان کننده بر خواص بتن در شرایط بتن ریزی در هوای گرم

یکی از چالش های کلیدی در اجرای بتن، به ویژه در شرایط هوای گرم و مدت حمل طولانی، کاهش روانی بتن در طول زمان است. این موضوع می تواند به مشکلات اجرایی از جمله کاهش قابلیت پمپ پذیری و ایجاد درز سرد منجر شود. این تحقیق به بررسی تاثیر طولانی شدن مدت حمل بتن بر کیفیت آن و امکان بازیابی روانی با استفاده از فوق روان کننده ها می پردازد. به منظور انجام این مطالعه، بتن فاقد افزودنی فوق روان کننده در ایستگاه تولید بتن کارخانه سنگ شکن غرب تولید و تا مدت ۱۵۰ دقیقه در معرض آفتاب نگه داشته شد. برای بازیابی روانی بتن از فوق روان کننده در فواصل زمانی مختلف استفاده شد، سپس پس از هر مرحله بازبابی روانی، نمونه گیری و آزمایش های مختلف از جمله آزمایش های بتن تازه و آزمایش های مقاومت فشاری و دوام انجام شد. نتایج نشان داد که افزودن فوق روان کننده به بتن فاقد فوق روان کننده، باعث افزایش قابل توجه در مقاومت فشاری و بهبود دوام بتن می شود. همچنین، تاخیر در زمان نمونه گیری و افزایش به دلیل کاهش نسبت آب به سیمان به دلیل تبخیر در طول زمان، منجر به افزایش جزئی نتایج مقاومت فشاری بتن گردید. البته پس از افزودن فوق روان کننده، با افزایش زمان نمونه گیری، مشخصات دوام تا حد کمی با افزایش زمان نمونه گیری کاهش یافت. این وجود در مجموع، استفاده از فوق روان کننده برای بازیابی روانی بتن در زمان های مختلف نتایج مقاومت فشاری و دوام بهتری نسبت به بتن بدون فوق روان کننده به دست داد. این یافته ها نگرانی های رایج مهندسان و خریداران بتن آماده مبنی بر کاهش کیفیت بتن در صورت تاخیر در ریختن حتی در صورت بازیابی روانی بتن با فوق روان کننده را زیر سوال قرار می برد.

Keywords:

بازیابی روانی , مقاومت فشاری , فوق روان کننده , هوای گرم , دوام