تاثیر سبک های فرزندپروری بر هوش هیجانی و پرخاشگری دانش آموزان

چکیده پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سبک های فرزندپروری بر هوش هیجانی و پرخاشگری دانش آموزان انجام شده است. سبک های فرزندپروری به عنوان یکی از مهم ترین متغیرهای محیطی، نقش بسزایی در شکل گیری ویژگی های شخصیتی، عاطفی و رفتاری کودکان دارند. در این میان، هوش هیجانی به عنوان توانایی درک، شناخت و مدیریت هیجان ها، از عوامل مهم موفقیت تحصیلی و اجتماعی محسوب می شود و پرخاشگری به عنوان نوعی واکنش هیجانی منفی، اغلب در نتیجه سبک های تربیتی نامناسب بروز می یابد. روش پژوهش از نوع توصیفی–تحلیلی و مبتنی بر مطالعات کتابخانه ای است. مرور منابع و یافته های پیشین نشان داد که سبک فرزندپروری مقتدرانه، با تاکید بر محبت، قانون مندی و گفت وگو، زمینه رشد هوش هیجانی بالا و کاهش پرخاشگری را فراهم می کند. در مقابل، سبک های استبدادی و سهل گیر با ضعف در کنترل هیجانات، ناپایداری هیجانی و بروز رفتارهای پرخاشگرانه ارتباط دارند. نتایج حاکی از آن است که سبک فرزندپروری مقتدرانه از طریق افزایش خودآگاهی، همدلی و خودکنترلی در کودکان، نقش واسطه ای موثری در کاهش رفتارهای پرخاشگرانه دارد. بر این اساس، آموزش والدین در زمینه سبک های تربیتی سالم و برگزاری کارگاه های مهارت های فرزندپروری می تواند به ارتقای سلامت روانی و اجتماعی دانش آموزان کمک شایانی نماید. یافته های پژوهش بر اهمیت تعامل مثبت والدین و فرزندان و نقش خانواده در شکل گیری تنظیم هیجانی و کنترل رفتار تاکید دارد.

Keywords:

سبک فرزندپروری , هوش هیجانی , پرخاشگری , دانش آموزان , خانواده