کاربرد هوش مصنوعی در پیش بینی و کاهش آسیب زیرساختهای شهری در زمان بحران

گسترش شهرنشینی و شدت گرفتن مخاطرات طبیعی همچون سیل، زلزله و فرونشست ضرورت بهره گیری از فناوریهای نوین برای پیش بینی و کاهش آسیب زیر ساختهای شهری را دو چندان کرده است. این پژوهش با هدف بررسی نقش هوش مصنوعی در پیشبینی و کاهش آسیب زیر ساختهای حیاتی شهری در زمان بحران انجام شده است. روش تحقیق به صورت کیفی-تحلیلی و مبتنی بر مرور نظام مند منابع ثانویه شامل مقالات علمی گزارشهای سازمانهای شهری و مجموعه ای از ویدیوهای تخصصی یوتیوب صورت گرفت. در این راستا، داده ها از منظر مفهومی و تجربی تحلیل و در قالب چهارچوبی پنج مرحله ای شامل زیر ساخت داده» مدل سازی و پیش بینی»، «سیستم تصمیم یار»، «ارزیابی و بازآموزی»، و «مشارکت اجتماعی و پایداری تبیین شدند. یافتهها نشان دادند که استفاده از مدلهای یادگیری ماشین سبک مانند LightGBM با مهندسی ویژگی مناسب دقت پیش بینی خرابی زیر ساختها را تا ۱۶ افزایش میدهد و عاملهای هوش مصنوعی) (AI Agentsمی توانند در شبکه های هوشمند انرژی و حمل ونقل به واکنش خودکار و بهینه کمک کنند. از سوی دیگر استقرار موفق این فناوری مستلزم حکمرانی داده، شفافیت در ردپای انرژی و مشارکت شهروندان است. در مجموع پژوهش حاضر نشان میدهد که هوش مصنوعی مسئولانه، کلید دستیابی به تاب آوری پایدار شهری و کاهش هزینه های بحران در آینده است.

Keywords:

هوش مصنوعی , زیرساختهای شهری , مدیریت بحران