مدیریت بحران و ارتقاء تاب آوری در شرکتهای صنعتی شهرستان گلپایگان با تاکید بر الزامات HSE

این مقاله با هدف بررسی وضعیت مدیریت بحران در شرکتهای صنعتی این منطقه به تحلیل چالشهای زیر ساختی، ضعفهای اجرایی و الزامات،ایمنی بهداشت و محیط زیست (HSE) می پردازد. همچنین، مفهوم تاب آوری عملیاتی به عنوان رویکردی نوین در مدیریت بحران شامل توانایی حفظ عملکرد حیاتی کاهش اختلالات، و بازگشت سریع به وضعیت پایدار معرفی شده است. روش تحقیق شامل مطالعات میدانی بررسی اسناد محلی و مصاحبه با کارشناسان ایمنی در واحدهای صنعتی منتخب است. یافته ها نشان میدهد که نبود طرح جامع واکنش اضطراری کمبود آموزشهای تخصصی، و ضعف در هماهنگی بین بخشی از مهمترین موانع مدیریت موثر بحران در این منطقه هستند. در پایان راهکارهایی برای ارتقاء تاب آوری، طراحی سناریوهای اضطراری، و تقویت تعامل با نهادهای محلی ارائه گردیده است.

Keywords:

مدیریت بحران , گلپایگان , تاب آوری , صنایع منطقه ای , HSE