تحلیل تطبیقی قوانین ملی و بین المللی در حوزه سلامت، ایمنی و محیط زیست (HSE) در واکنش به بحران های نوظهور

بحران های نوظهور از جمله همه گیری های بیماری های عفونی، بلایای طبیعی ناشی از تغییرات اقلیمی، و حوادث صنعتی پیچیده چالش های جدی را برای سیستم های مدیریت سلامت، ایمنی و محیط زیست (HSE) به وجود آورده اند. این مقاله با رویکردی تطبیقی، قوانین ملی جمهوری اسلامی ایران را در حوزه HSE با استانداردها و مقررات بین المللی مرتبط با واکنش به بحران های نوظهور مقایسه می کند. هدف اصلی شناسایی شکاف های قانونی، ارائه راهکارهای سیاستی و تقویت ظرفیت های واکنش سریع در سطح ملی است. یافته ها نشان می دهد که اگرچه ایران دارای چارچوب های قانونی نسبتا جامعی در حوزه HSE است، اما در بعد پیش بینی، انعطاف پذیری و هماهنگی بین بخشی در مواجهه با بحران های نوظهور ضعف های ساختاری قابل توجهی دارد. در مقابل، سازوکارهای بین المللی مانند (۲۰۰۵) Sendai Framework، IHR و استانداردهای ۴۵۰۰۱ ISO و ISO۱۴۰۰۱ رویکردهای پیشگیرانه، مشارکتی و مبتنی بر شواهد را ترویج می دهند. این پژوهش با استفاده از روش تحلیل محتوای کیفی و مطالعه تطبیقی، اسناد پیشنهادهایی برای همسوسازی قوانین ملی با استانداردهای جهانی ارائه می دهد.

Keywords:

سلامت ایمنی و محیط زیست (HSE) , بحران های نوظهور , قوانین ملی , قوانین بین المللی , تحلیل تطبیقی , واکنش به بحران