زنجیره تامین پایدار واحدهای خدمت رسان سیار با استفاده از برنامه ریزی آرمانی چند انتخابی

در شرایطی که دسترسی گسترده و عادلانه به خدمات بهداشتی از اهمیت فزاینده ای برخوردار است، بهره گیری از واحدهای خدمت رسان سیار به عنوان راهکاری منعطف و موثر در پاسخگویی به نیازهای واکسیناسیون جمعیتها در مناطق فاقد زیرساختهای ثابت مطرح می شود. این پژوهش به طراحی یک زنجیره تامین پایدار برای ارائه خدمات واکسیناسیون از طریق واحدهای سیار می پردازد که در آن، همزمان اهداف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی در نظر گرفته شده اند. به منظور پوشش مناسب این اهداف، یک مدل برنامه ریزی آرمانی چند انتخابی توسعه یافته است که امکان لحاظ اولویت های تصمیم گیرندگان را در قالب چندین سطح آرمان فراهم می سازد. مدل ریاضی ارائه شده از نوع برنامه ریزی خطی عدد صحیح مختلط بوده و با تمرکز بر زمان بندی و تخصیص بهینه واحدهای سیار به ملاحظاتی همچون ظرفیت تزریق، مدیریت پسماند و منابع انسانی در این واحدها توجه دارد. نتایج پیاده سازی مدل نشان می دهد که چارچوب پیشنهادی می تواند خدمات واکسیناسیون را با کارایی و اثربخشی بالاتری ارائه دهد، هزینه های کلی را کاهش داده و پیامدهای زیست محیطی را به حداقل برساند. همچنین این مدل با بهبود دسترسی به خدمات سلامت و توجه به عدالت اجتماعی بستری برای واکسیناسیون به موقع گروه های هدف در شرایط بحرانی فراهم می کند. بدین ترتیب، اهداف اقتصادی، اجتماعی و زیست محیطی در قالب یک ساختار جامع و یکپارچه مورد توجه قرار گرفته اند.

Keywords:

واحدهای سیار , برنامه ریزی خطی عدد صحیح , زنجیره تامین واحدهای خدمت رسان , برنامه ریزی آرمانی چند انتخابی , زنجیره تامین , واکسن , زنجیره تامین پایدار