ارتباط بین پایبندی دینی و سلامت خانواده

این مقاله پژوهشی با هدف بررسی ارتباط عمیق و چندوجهی میان پایبندی دینی و سلامت خانواده به رشته تحریر درآمده است. در دنیای پرشتاب امروز که تحولات اجتماعی و فرهنگی بسیاری بنیانهای سنتی جوامع را به چالش کشیدهاند، بررسی نقش دین به عنوان یک عامل ثباتبخش و معنابخش در نهاد بنیادین خانواده، اهمیتی مضاعف یافته است. پایبندی دینی، که شامل باورهای قلبی، اعمال عبادی، و پیروی از آموزههای اخلاقی یک دین خاص است، میتواند به طور بنیادینی بر کیفیت تعاملات خانوادگی، میزان رضایت همسران، اثربخشی در تربیت فرزندان، و در نهایت بر انسجام و سلامت کلی نظام خانواده تاثیر بگذارد. این پژوهش با تکیه بر منابع غنی اسلامی نظیر قرآن کریم، نهجالبلاغه و روایات معصومین (ع) و در تلفیق با نظریات روانشناسی و جامعهشناسی معاصر، سازوکارهای این ارتباط را مورد کنکاش قرار میدهد. نتایج این بررسی نشان میدهد که پایبندی دینی از طریق تقویت تعهدات اخلاقی، افزایش تابآوری در برابر بحرانها، فراهم آوردن چارچوبهای معنایی برای زندگی مشترک، و ترویج فضایل اخلاقی مانند صبر، گذشت، و عشق، به طور معناداری با ارتقاء شاخصهای سلامت خانواده، کاهش تعارضات، و افزایش رضایتمندی اعضای خانواده مرتبط است. این مقاله تلاش میکند تا با ارائه یک چارچوب مفهومی جامع، اهمیت توجه به ابعاد معنوی و دینی در سیاستگذاریهای خانواده و مشاورههای روانشناختی را برجسته سازد.

Keywords:

پایبندی دینی , سلامت خانواده , دینداری , انسجام خانوادگی , کارکرد خانواده