تحلیل رابطه بین سبک رهبری تحول آفرین و اثربخشی مدارس

چکیده پژوهش حاضر با هدف تحلیل رابطه بین سبک رهبری تحول آفرین مدیران آموزشی و اثربخشی مدارس ابتدایی انجام شده است. رهبری تحول آفرین به عنوان یکی از موثرترین سبک های مدیریتی در حوزه آموزش، بر ایجاد چشم انداز مشترک، انگیزش الهام بخش، ملاحظات فردی و تحریک ذهنی کارکنان تاکید دارد و می تواند نقش مهمی در ارتقای عملکرد سازمانی ایفا کند. در این مطالعه، از روش توصیفی–همبستگی بهره گرفته شده و داده ها از طریق پرسش نامه های استاندارد باس و آوولیو برای سنجش رهبری تحول آفرین و پرسش نامه اثربخشی سازمانی در مدارس گردآوری شده اند. جامعه آماری شامل مدیران و معلمان مدارس ابتدایی شهر تهران بوده و نمونه گیری به صورت تصادفی خوشه ای انجام شده است. مولفه انگیزش الهام بخش بیشترین تاثیر را بر ارتقای اثربخشی مدرسه داشته است. یافته ها حاکی از آن است که مدیرانی که از سبک رهبری تحول آفرین بهره می برند، با ایجاد فضای مشارکتی، تقویت انگیزش درونی و ارتقای تعاملات انسانی، می توانند اثربخشی مدارس را به طور چشمگیری افزایش دهند. بر اساس نتایج این پژوهش، پیشنهاد می شود در برنامه های توانمندسازی مدیران آموزشی، آموزش اصول و مهارت های رهبری تحول آفرین مورد توجه ویژه قرار گیرد تا زمینه ساز ارتقای کیفیت مدیریت مدرسه و تحقق اهداف آموزشی و تربیتی گردد.

Keywords:

رهبری تحول آفرین , اثربخشی مدارس , مدیریت آموزشی , انگیزش الهام بخش