نقش راهبردی امور فرهنگی در فرآیندهای نوسازی شهرداری ها

نوسازی شهری، فراتر از تحولات کالبدی و زیرساختی، ابعاد پیچیده ای از هویت، اجتماع و اقتصاد را در بر می گیرد. این مقاله با هدف تبیین نقش راهبردی امور فرهنگی در فرآیندهای نوسازی شهرداری ها تدوین شده است. مسئله اصلی پژوهش، غفلت از ظرفیت های فرهنگی در سیاست گذاری های نوسازی شهری است که اغلب به ایجاد فضاهای بی روح، کاهش سرمایه اجتماعی و گسست هویتی منجر می شود. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق توصیفی-تحلیلی و با تکیه بر مرور نظام مند منابع کتابخانه ای، به بررسی این موضوع می پردازد که چگونه می توان از امور فرهنگی به عنوان یک اهرم قدرتمند برای دستیابی به نوسازی پایدار، انسان محور و هویت مند بهره برد. یافته های پژوهش نشان می دهد که یکپارچه سازی سیاست های فرهنگی با برنامه های نوسازی شهری در سه سطح کلان قابل تحلیل است: ۱) بعد اقتصادی: فرهنگ به عنوان موتور محرک اقتصاد خلاق، گردشگری و برندسازی شهری عمل می کند. ۲) بعد اجتماعی: امور فرهنگی از طریق تقویت هویت جمعی، افزایش مشارکت شهروندی و تولید سرمایه اجتماعی، به انسجام و پویایی جامعه شهری کمک می کند. ۳) بعد کالبدی: رویکردهای فرهنگ مبنا در طراحی شهری، فضاها را به مکان هایی معنادار، خاطره انگیز و متعلق به شهروندان تبدیل می کند. مقاله نتیجه گیری می کند که شهرداری ها باید از نقش سنتی خود به عنوان یک نهاد صرفا خدماتی-عمرانی فراتر رفته و به یک (تسهیل گر فرهنگی) تبدیل شوند. این تحول مستلزم تغییر الگوواره از نوسازی مبتنی بر سخت افزار به بازآفرینی شهری فرهنگ محور است که در آن، فرهنگ نه یک هزینه اضافی، بلکه یک سرمایه گذاری راهبردی برای آینده پایدار شهرها محسوب می شود.

Keywords:

امور فرهنگی , نوسازی شهری , شهرداری , سیاست گذاری فرهنگی , بازآفرینی شهری , هویت شهری , اقتصاد خلاق