تاثیر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین بر سلامت روانی کاربران در عصر دیجیتال

هدف این مقاله، بررسی تاثیر هوش مصنوعی و یادگیری ماشین بر سلامت روان کاربران در عصر دیجیتال است. این پژوهش با استفاده از روش تحقیق کیفی-توصیفی و از طریق فیش برداری و تحلیل محتوای نظام مند مقالات معتبر انجام شده است. یافته ها نشان می دهد هوش مصنوعی با تحلیل داده های بیومتریک مانند سیگنال های EEG، دقت تشخیص اختلالاتی مانند اضطراب و افسردگی را افزایش داده است. این فناوری ها در مقایسه با روش های سنتی، عینیت بیشتری دارند و امکان مداخله زودهنگام را فراهم می کنند. با این وجود، چالش اصلی، ماهیت غیرقابل تفسیر مدل ها و کاهش اعتماد کاربران است. برای حل این مشکل، هوش مصنوعی قابل تفسیر و الگوریتم های ژنتیک برای انتخاب ویژگی های بهینه پیشنهاد شده اند. فناوری های نوینی مانند دوقلوهای دیجیتال نیز پایش بلادرنگ وضعیت روانی را ممکن ساخته اند. این مقاله به طور خاص به کاربرد هوش مصنوعی در گروه های آسیب پذیر مانند سالمندان و مهاجران پرداخته است. برای سالمندان، پلتفرم های هوشمند می توانند تنهایی و اختلالات شناختی را کاهش دهند. برای مهاجران، مداخلات دیجیتال می توانند حمایت روانی ضروری را فراهم کنند. در نهایت، اگرچه چالش هایی مانند مسائل اخلاقی و حریم خصوصی وجود دارد، اما ادغام هوش مصنوعی با خدمات سلامت روان می تواند تحولی بزرگ در این حوزه ایجاد کند.

Keywords:

هوش مصنوعی , یادگیری ماشین , سلامت روانی , کاربران , عصر دیجیتال