رابطه نگرش دانش آموزان به درس علوم تجربی با روش تدریس معلم (سنتی در مقابل فعال)

هدف این مطالعه بررسی رابطه نگرش دانش آموزان نسبت به درس علوم تجربی با روش های تدریس معلم، به ویژه مقایسه روش سنتی و روش فعال، می باشد. نتایج نشان می دهد که روش تدریس فعال، که شامل مشارکت فعال دانش آموزان، حل مسئله، تجربه عملی و یادگیری تعاملی است، به شکل معناداری نگرش مثبت دانش آموزان نسبت به علوم تجربی را افزایش می دهد. در مقابل، روش تدریس سنتی که عمدتا مبتنی بر ارائه مطالب توسط معلم و یادگیری حفظی است، تاثیر کمتری بر ایجاد نگرش مثبت دارد و در برخی موارد منجر به کاهش انگیزه یادگیری می شود. یافته ها بر اهمیت به کارگیری روش های فعال در آموزش علوم تاکید دارند و پیشنهاد می شود معلمان با استفاده از فعالیت های عملی و یادگیری مشارکتی، علاقه و نگرش مثبت دانش آموزان را تقویت کنند.

Keywords:

نگرش دانش آموزان , علوم تجربی , روش تدریس سنتی , روش تدریس فعال , یادگیری مشارکتی