بررسی اثر اصلاحات ساختاری سوخت، قیر و سازه بر تولید گازهای حاصل از دودکش، غبارها و آلودگی پساب کارخانه آسفالت (مطالعه موردی کارخانه آسفالت مشکین راه جهان بتن خوزستان)

Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 93

This Paper With 10 Page And PDF Format Ready To Download

  • Certificate
  • من نویسنده این مقاله هستم

استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:

لینک ثابت به این Paper:

شناسه ملی سند علمی:

CAAM17_014

تاریخ نمایه سازی: 23 آذر 1404

Abstract:

ایجاد کارخانه های آسفالت با هدف توسعه راه ها و انجام امور نگهداری، بهسازی و بازسازی ضرورتی انکارناپذیر در صنعت حمل و نقل به شمار می آید. با این حال، فرآیند تولید آسفالت شامل اقداماتی است که هر یک می تواند منبعی برای آلودگی های زیست محیطی باشد. پژوهش حاضر با هدف بررسی آلودگی های زیست محیطی کارخانه آسفالت مشکین راه جهان بتن خوزستان و تاثیر اصلاحات کارخانه بر غلظت آلاینده های هوا و پساب خروجی انجام شد. با توجه به قرار گرفتن این کارخانه در فهرست صنایع آلاینده، ادامه فعالیت این کارخانه با اعمال اصلاحات امکان پذیر گردید. اصلاحات شامل تغییر سوخت از گازوئیل به گاز، تعویض اسکرابر مرطوب و بهبود سیستم غبارگیری، حذف قیر محلول و راه اندازی واحد تولید قیر امولسیون، تنظیم دریچه اگزوزفن و تجهیز کارخانه به مخزن جداگانه جمع آوری فیلر، بهبود سیستم گرمایش قیر از شعله مستقیم به روغن داغ، تعبیه حوضچه ترسیب، تنظیم صحیح مشعل و تنظیم نسبت هوا به سوخت می باشد. پس از اعمال اصلاحات مذکور، مجددا در فصول تابستان، پاییز و زمستان نمونه برداری از پساب خروجی، ذرات معلق هوای محیطی و گاز خروجی دودکش انجام شد و نتایج غلظت آلاینده ها با استانداردهای ملی محیط زیست و نتایج قبل از اصلاح کارخانه مقایسه و بررسی شدند. نتایج نشان داد که در نتیجه اصلاحات کارخانه، میانگین غلظت گازهای خروجی دودکش شامل SO۲، CO و NOx ۹۴.۲ درصد کاهش یافت و میانگین غلظت ذرات معلق هوای محیطی PM۲.۵ و PM۱۰ و ذرات خروجی دودکش (Dust Dry) به ترتیب ۳۱.۶، ۸۲.۱ و ۶۷.۳ درصد کاسته شد. پارامترهای فیزیکوشیمیایی پساب خروجی شامل TSS، PH و کدورت به ترتیب ۲۱.۳، ۷۴.۴ و ۳۷.۲ درصد کاهش یافتند. در نتیجه، الگوپذیری از روش های مورد استفاده در این کارخانه جهت کنترل آلاینده های هوا و پساب تولیدی می تواند برای دیگر کارخانجات آسفالت کشور کمک کننده و راهنما باشد.

Authors

نگین شوکتیان

کارشناس ارشد زمین شناسی زیست محیطی و کارشناس مسئول مقاومت مصالح، آزمایشگاه فنی و مکانیک خاک، وزارت راه و شهرسازی استان خوزستان