بررسی تاثیر نانورس بر خواص رئولوژیکی و مقاومت خستگی قیرهای اصلاح شده با پلیمر SBS

روسازی آسفالتی راه ها متشکل از قیر سنگدانه و فیلر می باشد که در این بین قیر نقش مهم و اساسی در خصوصیات مخلوطهای آسفالتی دارد و از این رو شناسایی رفتار قیر از اهمیت ویژه ای برخوردار است. رشد روز افزون ترافیک در سالهای اخیر و افزایش وزن محور وسایل نقلیه، باعث اعمال نیروهای بیشتر بر سیستم روسازی و رویه های آسفالتی شده و عمر مفید روسازی را کاهش میدهد. خرابی خستگی از متداول ترین خرابیها در این حوزه میباشد و باعث هدر رفت هزینه های زیادی جهت تعمیر و نگهداری راهها می شود. اصلاح قیر یکی از روش های مهم جهت افزایش مقاومت روسازی آسفالت در برابر خرابی می باشد. سعی شده است در این مقاله در ابتدا با افزودن مقادیر ۶ و ۸ درصد نانو رس به قیر و در مرحله بعدی اختلاط با ۳ و ۵ درصد پلیمر sbs با استفاده از دستگاه رئومتر برش دینامیکی تغییرات رفتار رئولوژیکی قیر و سپس تغییرات مقاومت خستگی با استفاده از آزمونهای دامنه جاروب خطی و جاروب فرکانس مورد بررسی قرار گرفته شود. نتایج نشان میدهد که قیرهای اصلاح شده با نانو رس عملکرد بهتری در بالابردن مقاومت قیر در برابر شیار شدگی نسبت به قیر خالص دارند همچنین میتوان گفت که پیر شدگی در عملکرد قیرهای اصلاح شده با نانورس تاثیر منفی نداشته و پارامترهای G و G در آزمون جاروب فرکانس نشان دهنده این موضوع می باشند. در بحث افزایش مقاومت قیر در برابر افزایش سطح کرنش نیز قیرهای اصلاح شده عملکرد قابل قبولی دارند. تنها نقطه ضعف استفاده از نانو رس در اصلاح قیر مربوط به طول عمر خستگی می باشد که عملکرد ضعیف تری نسبت به قیر خالص در این پارامتر از خود نشان میدهند. همچنین در ترکیب پلیمر با نانورس قیر با ۵ درصد پلیمر و ۶درصد نانو رس بهینه ترین ترکیب در این بین می باشد.

Keywords:

رفتار خستگی , نانورس , تست جاروب فرکانس , دامنه جاروب خطی