بررسی تغییرات خواص قیر در نتیجه افزودن پسماندهای ماسکهای ضایعاتی

در این تحقیق به بهبود خواص عملکردی قیر اصلاح شده در برابر خستگی، ترک خوردگی حرارتی و شیارشدگی در آسفالت جاده سازی و همچنین به مدیریت پسماندهای پلیمری در کاهش آلودگی های زیست محیطی پرداخته شده است. نمونه های قیر پایه خالص با درجه نفوذ ۸۵/۱۰۰ با درصدهای مختلفی از ماسکهای پزشکی سه لایه بازیافتی خرد شده حاوی افزودنیهای پلی پروپیلن و استایرن بوتادین استایرن (SBS) اصلاح شدند. مشخصات فیزیکی و رئولوژیکی قیرها با آزمونهایی نظیر نفوذ پذیری نقطه، نرمی، کشش پذیری، ویسکوزیته دینامیک و سینماتیک، برش دینامیکی (DSR)، رفتار پیرشدگی کوتاه مدت (RTFOT)، پیرشدگی بلندمدت (PAV) و سفتی خمشی (BBR) به دقت ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که استفاده از ماسکهای ضایعاتی به عنوان اصلاح کننده موجب کاهش نفوذ پذیری و افزایش نقطه نرمی قیر شده که بیانگر افزایش سختی و بهبود مقاومت آسفالت در برابر شیارشدگی و ترک خوردگی است. همچنین خواص رئولوژیکی بهبود یافته، دوام مکانیکی و پایداری قیر را در دماهای بالا و پایین تضمین می کند. این روش نوآورانه علاوه بر ارتقای عملکرد، قیر راهکاری پایدار برای مدیریت پسماندهای پلیمری ناشی از افزایش مصرف ماسکهای سه لایه در دوران پساکرونا ارائه می دهد که در کاهش آلاینده های محیط زیستی نقش موثری دارد. به کارگیری این پسماندها در صنعت آسفالت، به کاهش حجم زباله های پلاستیکی، حفظ منابع طبیعی و کاهش آلودگی های زیست محیطی کمک می کند. در نهایت، این مطالعه نشان می دهد که قیر اصلاح شده با پلیمر، بازیافتی گزینه ای کارآمد و دوستدار محیط زیست برای بهبود کیفیت جاده ها و توسعه پایدار زیرساخت های حمل و نقل می شود.

Keywords:

قیر اصلاح شده , ماسک سه لایه , مشخصات فیزیکی و رئولوژیکی , SBS