بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار با نقش میانجی نوآوری سبز و نقش تعدیل گری مدیریت ریسک در دانشگاه علوم پزشکی استان قم

دولت ها و مردم به طور فزاینده ای بر مراکز خدمات درمانی فشار می آورند تا تاثیر منفی فعالیت های خود را از نظر زیست محیطی و اجتماعی کاهش و بهره وری اقتصادی را بهینه کنند. در بخش خاص بیمارستان های دولتی، جهت گیری به سمت توسعه پایدار چالش برانگیز است. آنها در حیطه اجتماعی نقشی حیاتی دارند، تاثیرات زیست محیطی آنها همچنان زیاد است و مدل اقتصادی آنها باید در زمینه کاهش مالی مجدد ابداع شود. شیوه ها و عملکردهای مدیریت منابع انسانی سبز می توانند برنامه ریزی استراتژیک زیست محیطی را برای ارتقای رفتار زیست محیطی و کاهش تاثیر سازمان بر محیط زیست توسعه دهند، اما محققان همچانان نگران این هستند که رویه ها و شیوه های مدیریت منابع انسانی سبز برای توسعه عملکرد محیطی بیشتر به تمرکز نیاز دارند. هدف محقق از انجام این تحقیق بررسی تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار با نقش میانجی نوآوری سبز و نقش تعدیل گری مدیریت ریسک در دانشگاه علوم پزشکی استان قم می باشد. این پژوهش، بر اساس نوع هدف کاربردی و به لحاظ نوع روش کمی بود. به منظور جمع آوری داده ها از پرسشنامه شامل ۳۲ سوال و از پژوهش کوریا و همکاران (۲۰۲۴) استفاده شده بود و توزیع آن در بین ۲۲۰ نمونه از مدیران و پرسنل دانشگاه علوم پزشکی قم، متغیرهای تحقیق حاضر، مورد بررسی قرار گرفت. برای تجزیه و تحلیل داده ها نیز روش تحلیل معادلات ساختاری، استفاده شد. نتایج پژوهش نشان داد که هر دو فرضیه اصلی و هر سه فرضیه فرعی مورد تایید قرار گرفت. بر این اساس فرضیه های اصلی که مدیریت منابع انسانی سبز از طریق متغیر میانجی نوآوری سبز بر عملکرد پایدار در دانشگاه علوم پزشکی قم تاثیر دارد و مدیریت ریسک تاثیر مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار در دانشگاه علوم پزشکی قم را تعدیل می کند، تایید شد. همچنین فرضیه فرعی اول و دوم یعنی مدیریت منابع انسانی سبز بر عملکرد پایدار و نوآوری سبز تاثیرگذار است. فرضیه فرعی سوم یعنی نوآوری سبز بر عملکرد پایدار تاثیرگذار است، تایید شد.

Keywords:

مدیریت منابع انسانی سبز , عملکرد پایدار , نوآوری سبز , مدیریت ریسک