بررسی تاثیر سرمایه روانشناختی بر عملکرد سازمان با نقش میانجی دوسوتوانی سازمان در بیمارستان جم تهران

در عصر رقابت و تحولات پرشتاب سازمانی، به ویژه در حوزه سلامت، بهبود عملکرد سازمانی و ارتقاء کیفیت خدمات از جمله دغدغه های اصلی مدیران و پژوهشگران است. در این میان، سرمایه روانشناختی به عنوان یکی از جدیدترین مولفه های سرمایه انسانی، نقش بسزایی در توسعه توانمندی ها و ارتقاء بهره وری نیروی انسانی ایفا می کند. از سوی دیگر، دوسوتوانی سازمانی با فراهم آوردن زمینه سازگاری و نوآوری، می تواند ارتباط بین سرمایه روانشناختی و عملکرد سازمانی را تقویت نماید. هدف پژوهش حاضر، بررسی تاثیر سرمایه روان شناختی بر عملکرد سازمانی با نقش میانجی دوسوتوانی سازمانی در بیمارستان جم تهران است. این مطالعه از نوع کاربردی و از نظر روش، پژوهشی علی (علی-معلولی) محسوب می شود. جامعه آماری شامل کلیه کارکنان بیمارستان جم تهران (۵۰۰ نفر) بود. ابزار گردآوری داده ها پرسشنامه که برگرفته شده از مقاله غنی زاده و همکاران (۲۰۲۲) می باشد که روایی محتوایی آن با نظرات خبرگان و پایایی آن با ضریب آلفای کرونباخ مورد تایید قرار گرفت. داده ها با استفاده از روش های آمار توصیفی و استنباطی تحلیل شدند. برای تحلیل توصیفی از نرم افزار SPSS به منظور توصیف ویژگی های جمعیت شناختی و شاخص های آماری استفاده گردید. در بخش استنباطی، جهت آزمون مدل مفهومی و فرضیه ها و بررسی اثرات مستقیم و غیرمستقیم متغیرها، از مدل یابی معادلات ساختاری و نرم افزار LISREL بهره گرفته شد. نتایج پژوهش نشان داد که سرمایه روان شناختی تاثیر معناداری بر عملکرد سازمانی دارد و دوسوتوانی سازمانی نقش میانجی معناداری در این رابطه ایفا می کند. همچنین، رابطه مثبت و معناداری میان سرمایه روان شناختی و دوسوتوانی سازمانی و نیز بین دوسوتوانی سازمانی و عملکرد سازمانی مشاهده شد. بر این اساس، می توان نتیجه گرفت ارتقای سطح سرمایه روان شناختی کارکنان، ضمن تقویت دوسوتوانی سازمانی، موجبات بهبود عملکرد سازمانی را فراهم می سازد.

Keywords:

سرمایه روانشناختی , عملکرد سازمان , دوسوتوانی سازمان