تبیین نقش شایستگی های تحلیلی و تفکر استراتژیک در توانمندسازی تحلیلگران منابع انسانی

توانمندسازی کارکنان در سازمان های خدماتی، یک فرآیند چندوجهی است که توانایی تحلیلگران منابع انسانی برای استفاده موثر از داده ها و تبدیل آن ها به بینش های استراتژیک، نقشی محوری در آن ایفا می کند. این مقاله به بررسی این ارتباط حیاتی در بستر سازمان بیمه سلامت ایران می پردازد و بر این فرض استوار است که ترکیب شایستگی های تحلیلی قوی با تفکر استراتژیک، مستقیما بر سطح توانمندسازی این گروه از کارکنان تاثیر می گذارد. با تکیه بر مبانی نظری مدیریت شایستگی ها، به ویژه دیدگاه هایی که بر توسعه مهارت های تخصصی و رفتاری تاکید دارند و همچنین لزوم به کارگیری تفکر سیستمی در تحلیل های پیچیده منابع انسانی، مدل مفهومی این پژوهش تدوین گردید. این مدل فرض می کند که شایستگی های تحلیلی (شامل جمع آوری، پاک سازی، مدل سازی و تفسیر داده ها) پیش نیاز توانمندسازی هستند، اما اثر کامل آن ها زمانی محقق می شود که با تفکر استراتژیک (توانایی دیدن تصویر بزرگ و همسوسازی با اهداف سازمانی) ترکیب گردند. نتایج مطالعه، که با روش تحقیق کیفی و بر اساس مدل نظریه مبنایی استخراج و اعتبارسنجی شد، قویا تایید می کند که تفکر استراتژیک به عنوان یک عامل حیاتی میانجی بین شایستگی های تحلیلی و افزایش سطح توانمندسازی تحلیلگران منابع انسانی عمل می کند. تحلیلگران با تفکر استراتژیک بالا، قادرند تحلیل های خود را فراتر از صرف گزارش دهی توصیفی به توصیه های راهبردی تبدیل کنند که این امر زمینه را برای استقلال عملی و افزایش احساس مالکیت و تاثیرگذاری آن ها فراهم می سازد.

Keywords:

توانمندسازی , شایستگی تحلیلی , تفکر استراتژیک , تحلیلگری منابع انسانی