تاثیر روابط کارکنان با محیط بر ارتقا سلامت کارکنان با توجه به نقش میانجی کرامت انسانی در پتروشیمی کارون

چکیده پژوهش حاضر ازنظر هدف، کاربردی و به لحاظ شیوه گردآوری داده ها توصیفی-پیمایشی و از نوع همبستگی است که در آن رابطه بین متغیرها بر اساس هدف پژوهش مورد تحلیل قرارگرفته است. با توجه به هدف پژوهش حاضر، جامعه آماری پژوهش شامل همه کارکنان پتروشیمی کارون است. در این راستا با استفاده از فرمول کوکران و نمونه گیری طبقه ای، ۳۵۲ نفر به عنوان نمونه انتخاب شدند. برای جمع آوری داده ها (ادبیات و سوابق مربوط به متغیرهای پژوهش) از روش کتابخانه ای و برای جمع آوری داده های پرسشنامه از روش میدانی استفاده شده است. تجزیه وتحلیل اطلاعات در دو سطح توصیفی و استنباطی صورت گرفت. در بخش توصیفی به بررسی آمار جمعیت شناختی و ویژگی های مرکزی و پراکندگی متغیرها پرداخته شد. همچنین در بخش استنباطی جهت بررسی فرضیه ها از روش حداقل مربعات جزئی به کمک نرم افزار SMARTPLS بهره گرفته شد. نتایج نشان داد روابط کارکنان با محیط بر ارتقا سلامت کارکنان تاثیر مثبت و معناداری دارد. همچنین کرامت انسانی این رابطه را میانجی می کند.

Keywords:

روابط کارکنان با محیط , سلامت کارکنان , کرامت انسانی