پذیرش تحول دیجیتال: استفاده از هوش مصنوعی برای ارتقاء رفاه و تعامل کارکنان در محیطهای دورکاری درسازمان ها و نهادهای دولتی و عمومی

شیوع بیماری کووید-۱۹ گذار به سمت دورکاری را شتاب بخشیده و الگوهای کاری را دگرگون و چالشهای نوینی را برای کارکنان ایجاد کرده است. این پژوهش یک مطالعه پیشگام در بررسی نقش هوش مصنوعی در ارتقاء تعامل کاری و رفاه در محیطهای دورکاری است. مطالعه کمی بر روی یک نمونه ۳۶۰ نفری نشان میدهد که مهارتهای دستیار دیجیتال هوش مصنوعی با نیمسازی انسان و هوش مصنوعی نناسب وظیفه فناوری و حمایت ادراک شده از رهبری الکترونیکی رابطه مثبت و معناداری با رفاه کارکنان دارند. یافتههای این مطالعه بر اهمیت اولویت دهی به جنبه های انسانی در به کارگیری هوش مصنوعی تاکید کرده و از رویکردی متوازن حمایت میکند که ضمن بهبود کارایی سازمانی پیامدهای مثبتی را برای نیروی کار به همراه دارد. مطالعه بر لزوم توجه به عامل انسانی در پیاده سازی فناوری در محیطهای دورکاری تاکید کرده و اهمیت رویکردی انسان محور را در به کارگیری هوش مصنوعی یادآور میشود.

Keywords:

دورکاری , دستیار دیجیتال , هوش مصنوعی , تیم سازی , انسان و هوش مصنوعی , تناسب وظیفه فناوری , رهبری الکترونیکی , رفاه , تعامل کاری , نظریه سیستم اجتماعی فنی