ارزیابی مولفه های تاثیر گذار مشارکت اجتماعی در طراحی معماری مرکز محله (مطالعه موردی: محله آب انبار نو، شهر ساری)

شهر یک واقعیت مسلم اجتماعی است که به طور کلی می توان آن را در انسان ها و فضاها خلاصه کرد. از عناصر تشکیل دهنده فضاهای شهری، محلات شهری می باشند که یکی از عناصر مشترک شهر بوده بی تردید روابط متقابل ما با دیگران نقش مهمی در اولویت هایمان در سکونت گاه دارد و محیط شناخته شده باید بتواند نیازهای مربوط به این روابط را پاسخ گوید. از سوی دیگر میدانیم که، فضاها نقش اجتماعی خاصی را بر ساکنان خود تحمیل می کنند و برخی الگوها و معیارهای رفتاری را تقویت و برخی دیگر را تضعیف می کنند و در نهایت جهت و ابعاد جدیدی به رفتارهای ساکنان خود می بخشد. عطف به این مفاهیم و با نظری به معماری، گذشته در می یابیم که در آن، معماری این نیازها (نیاز به تعاملات اجتماعی و ارتباط با همنوعان) حفظ (حریم) در جای خود به خوبی پاسخ می گرفتند. به گونه ای که تامین تعریف و شفافیت مناسب قلمروهای خصوصی، نیمه خصوصی و عمومی همراه با افزایش تعاملات اجتماعی مدنظر قرار داشتند. کاربردی بوده که با استفاده از روش گردآوری اطلاعات - روش تحقیق در این پژوهش از نوع تحلیلی به شیوه میدانی و کتابخانه ای و تجزیه و تحلیل داده ها انجام گرفت. در روش میدانی با استفاده از روش برداشت و تکمیل پرسش نامه اطلاعات گردآوری شده، حجم نمونه بدست، آمده داده های گردآوری شده در نرم افزار ۰۱۱ جامعه مورد مطالعه (محله آب انبار (نو) پیاده شده و با استفاده از آزمون آماری و نسبت و فریدمن تجزیه و تحلیل داده ها و آزمون spss فرضیات صورت گرفت. نتایج حاصل از این تحقیق نشان می دهد که متغیرهای تعاملات اجتماعی عامل روانی فضایی در ارتقاء سطح تعاملات اجتماعی و کیفیت طراحی مرکز محله رابطه مستقیم، ساختار کالبدی و معناداری وجود دارد.

Keywords:

تعاملات , اجتماعی , محله آب انبار نو , شهرساری