تاثیر سکوت سازمانی بر سلامت روانی کارکنان خجالتی

سکوت سازمانی به عنوان پدیده ای رایج در محیط های کاری، زمانی رخ می دهد که کارکنان به دلایل مختلف از بیان دیدگاه ها، نگرانی ها یا پیشنهادهای خود خودداری کنند. این وضعیت به ویژه در میان کارکنان خجالتی که تمایل طبیعی به اجتناب از مواجهه مستقیم دارند، شدت بیشتری می یابد. پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر سکوت سازمانی بر سلامت روانی کارکنان خجالتی انجام شده است. روش تحقیق مبتنی بر رویکرد توصیفی تحلیلی و با استفاده از پرسشنامه استاندارد سلامت روانی و مقیاس سکوت سازمانی صورت گرفت. یافته ها نشان می دهد که سکوت سازمانی نه تنها مانع از جریان آزاد اطلاعات و یادگیری سازمانی می شود، بلکه فشار روانی مضاعفی بر کارکنان خجالتی وارد می سازد. این افراد در مواجهه با تضاد نقش ها، بی عدالتی ادراک شده یا ترس از ارزیابی منفی، بیشتر به سکوت روی می آورند و همین امر موجب افزایش اضطراب، کاهش عزت نفس و بروز نشانه های افسردگی می گردد. نتایج همچنین نشان داد که حمایت مدیران، ایجاد فضای امن روانی و تشویق به بیان آزادانه نظرات می تواند اثرات منفی سکوت سازمانی را کاهش دهد. در نهایت، این پژوهش بر ضرورت توجه به ویژگی های شخصیتی کارکنان، به ویژه خجالتی ها، در طراحی سیاست های منابع انسانی تاکید می کند. ایجاد فرهنگ گفت وگو و اعتماد نه تنها سلامت روانی کارکنان را ارتقا می دهد، بلکه به بهبود عملکرد و پایداری سازمان نیز منجر خواهد شد.