تحلیل روان شناختی نسل Z در محیط های کاری ایرانی

نسل Z شامل متولدین حدود سال های ۱۹۹۵ تا ۲۰۱۰ می شود، که به تدریج وارد بازار کار ایران شده و حضور آن ها چالش ها و فرصت های جدیدی را برای سازمان ها به همراه داشته است ورود این نسل به محیط های کاری ایرانی، نقطه ی عطفی در تحول روانشناختی و فرهنگی سازمان ها محسوب می شود. این نسل که در بستر فناوری دیجیتال، شبکه های اجتماعی و جهانی شدن رشد یافته، با ارزش هایی چون استقلال فردی، انعطاف پذیری، نیاز به معنا و بازخورد فوری شناخته می شود. در مقابل، محیط های کاری ایران همچنان متاثر از سنت های مدیریتی سلسله مراتبی، جمع گرایی و تاکید بر وفاداری هستند. این تضاد ارزش ها و انتظارات، زمینه ای غنی برای تحلیل روانشناختی فراهم می آورد. پژوهش حاضر با رویکردی ترکیبی، به بررسی ابعاد روانشناختی نسل Z در سازمان های ایرانی می پردازد؛ از جمله انگیزه های شغلی، الگوهای ارتباطی، سبک های یادگیری و واکنش آنان به ساختارهای قدرت و فرهنگ سازمانی. یافته ها نشان می دهد که شکاف میان ذهنیت شبکه ای نسل Z و ساختار سنتی سازمان ها، هم چالش هایی چون افزایش تعارض، کاهش رضایت شغلی و فرسایش انگیزشی ایجاد می کند و هم فرصت هایی برای نوآوری، بازاندیشی در شیوه های رهبری و توسعه ی سرمایه انسانی فراهم می سازد. نتیجه گیری مقاله بر این نکته تاکید دارد که شناخت روانشناسی نسل Z در ایران، نه تنها برای مدیریت منابع انسانی ضروری است، بلکه می تواند به طراحی راهبردهای فرهنگی و آموزشی منجر شود که سازمان ها را در مسیر تحول و سازگاری با آینده توانمند سازد. این تحلیل، پلی میان روانشناسی فردی و جامعه شناسی سازمانی ایجاد می کند و چشم اندازی تازه برای فهم پویایی های نسل جدید در محیط های کاری ایرانی ارائه می دهد.