رشد خودانگیخته و فناور محور سخنرانی عمومی از طریق ویدئو، خطابه دیجیتال و فناوری های تعاملی: یک مرور جامع

سخنرانی عمومی یکی از ارکان اساسی موفقیت در حوزه های تحصیلی، شغلی و اجتماعی به شمار می آید. با وجود اهمیت بنیادین این مهارت، اضطراب در گفتار و ضعف در خودکارآمدی همچنان از چالش های رایج میان دانشجویان و متخصصان است [۷، ۸]. رشد خودانگیخته مفهومی برگرفته از نظریه شناختی-اجتماعی، بندورا نقش تعیین کننده ای در پیش بینی عملکرد موثر در موقعیت های گفتاری دارد [۱]. طی دهه های اخیر، تحول دیجیتال و پیشرفت فناوری های نوین چشم انداز تازه ای را در آموزش مهارت های ارتباطی گشوده است. ابزارهایی نظیر، ویدئو و ولاگ، پلتفرم های دیجیتال (YouTube)، واقعیت مجازی (VR)، واقعیت افزوده (AR) سامانه های هوش مصنوعی (AI) در قالب مربیگری گفتاری، فرصت های جدیدی را برای تقویت اعتماد بنفس و تسلط گفتاری فراهم کرده اند. این مرور با تحلیل نظام مند بیش از ۲۰ پژوهش منتشر شده بین سال های ۲۰۱۰ تا ۲۰۲۵ به بررسی نقش فناوری های دیجیتال در ارتقای خودکارآمدی در سخنرانی عمومی پرداخته است. نتایج نشان می دهد که استفاده از این فناوری ها نه تنها موجب کاهش اضطراب گفتار می شود بلکه فرایند بازنگری، شخصی سازی یادگیری تدریجی و اصلاح رفتاری را نیز تسهیل می کند. تمرین های ویدئویی محیطی امن برای تکرار و اصلاح اجرا فراهم می سازند. پلتفرم های دیجیتال تعامل و بازخورد واقعی ایجاد می کنند و فناوری های شبیه ساز حضور واقعی، محیط هایی واقع گرایانه اما بدون استرس برای مواجهه تدریجی با اضطراب گفتار مهیا می سازند. بر اساس شواهد موجود، نتیجه گیری می شود که تلفیق رویکردهای چندرسانه ای و فناورانه موثرترین راهکار برای ارتقای رشد در سخنرانی عمومی است. این رویکرد با فراهم سازی محیط های یادگیری تعاملی و واقع گرایانه می تواند بستر توسعه مهارت های ارتباطی را در نظام های آموزشی و حرفه ای بصورت بنیادین متحول سازد.

Keywords:

سخنرانی عمومی , واقعیت مجازی , اضطراب گفتار , آموزش دیجیتال , هوش مصنوعی