رابطه تجارب آسیب زای دوران کودکی با اختلال شخصیت مرزی

اختلال شخصیت مرزی (BPD) از شایع ترین اختلالات شخصیتی است که در جمعیت عمومی دیده می شود. سبب شناسی اختلال شخصیت مرزی علی رغم چندین دهه تحقیق همچنان به شدت مورد بحث است. در میان عوامل خطر متعدد شناسایی شده، قرار گرفتن در معرض یک تجربه نامطلوب دوران کودکی مثل سوءاستفاده عاطفی، سوءاستفاده جسمی، سوءاستفاده جنسی، غفلت عاطفی و غفلت جسمی یکی از تاثیرگذارترین عوامل است. با این وجود با توجه به مطالعات متعدد انجام شده در این زمینه، رابطه بین ترومای دوران کودکی و اختلال شخصیت مرزی هنوز به طور کامل قابل درک نیست. بنابراین هدف پژوهش حاضر بررسی رابطه بین تجارب آسیب زای دوران کودکی با اختلال شخصیت مرزی بود. مطالعه حاضر توصیفی و از نوع همبستگی بود. جامعه پژوهشی مطالعه حاضر شامل ۱۵۰ نفر از دانشجویان دانشگاه تبریز بود که توسط پرسشنامه شخصیت مرزی (STB) و پرسشنامه ترومای دوران کودکی (CTQ) مورد ارزیابی قرار گرفتند. تحلیل داده ها به کمک نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ و به روش تحلیل رگرسیون چندگانه مدل همزمان انجام شد. نتایج پژوهش نشان داد که بین سوءاستفاده عاطفی، سوءاستفاده جسمی، سوءاستفاده جنسی، غفلت عاطفی و اختلال شخصیت مرزی رابطه مثبت و معنی دار وجود دارد. همچنین سوءاستفاده عاطفی، سوءاستفاده جنسی و غفلت عاطفی قادر به پیش بینی تغییرات نشانه های اختلال شخصیت مرزی به صورت مثبت و معنی دار هستند اما سوءاستفاده جسمی قادر به این پیش بینی نیست. براساس نتایج حاصل از این پژوهش تجارب آسیب زای دوران کودکی نقش برجسته ای در ایجاد نشانه های اختلال شخصیت مرزی ایفا می کنند.

Keywords:

اختلال شخصیت مرزی , تجارب آسیب زای دوران کودکی , ترومای دوران کودکی , بدرفتاری دوران کودکی , سوءرفتار دوران کودکی