بازپس گیری ذهن در عصر افراط هوش مصنوعی: تحلیلی روان شناختی از تاثیرات هوش مصنوعی برخودتنظیمی یادگیری، انگیزش درونی و تفکرانتقادی در دانش آموزان

کاربرد فزاینده هوش مصنوعی در آموزش، یکی از عوامل تاثیرگذار برفرایندهای روان شناختی یادگیری و خودتنظیمی دانش آموزان است. این پژوهش با هدف تحلیل تاثیر استفاده ی افراطی از هوش مصنوعی برخودتنظیمی، انگیزش درونی و تفکر انتقادی و نیز تبیین ضرورت مفهوم «بازپس گیری ذهن» انجام شد. روش پژوهش تحلیلی- توصیفی و براساس مرور نظام مند منابع علمی معتبر دربازه ی زمانی ۲۰۱۵ تا ۲۰۲۴ بود. داده ها به روش کتابخانه ای جمع آوری و با تحلیل مضمون بررسی شدند. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی، با وجود مزایایی مانند افزایش انگیزش و شخصی سازی یادگیری، در صورت استفاده ی بی رویه می تواند خودتنظیمی، انگیزش درونی و تفکر انتقادی را کاهش دهد. بنابراین، طراحی راهبردهای آموزشی هوشمند و بازگرداندن کنترل فرایند یادگیری به دانش آموزان، امری ضروری است؛ چراکه بازپس گیری ذهن، گامی در جهت حفظ استقلال فکری و پرورش یادگیری آگاهانه در عصر هوش مصنوعی است.

Keywords:

هوش مصنوعی , خودتنظیمی یادگیری , انگیزش درونی , بازپس گیری ذهن