تاثیر خشونت رسانه ای بر نوجوانان و جوانان
Publish Year: 1404
نوع سند: مقاله کنفرانسی
زبان: Persian
View: 21
This Paper With 12 Page And PDF Format Ready To Download
- Certificate
- من نویسنده این مقاله هستم
استخراج به نرم افزارهای پژوهشی:
شناسه ملی سند علمی:
ICPCEE24_103
تاریخ نمایه سازی: 8 دی 1404
Abstract:
در دنیای امروز، رسانه ها نقش بسیار مهمی در شکل دهی به فرهنگ، نگرش ها و رفتارهای افراد جامعه ایفا می کنند. یکی از موضوعات بحث برانگیز و چالش برانگیز در این حوزه، تاثیر خشونت رسانه ای بر نوجوانان و جوانان است. نوجوانان و جوانان به دلیل سنین حساس و تاثیرپذیری بیشتر، به شدت تحت تاثیر محتوای رسانه ها قرار می گیرند. خشونت موجود در فیلم ها، بازی های ویدئویی، برنامه های تلویزیونی و شبکه های اجتماعی می تواند تاثیرات عمیق و پایداری بر روان و رفتار این قشر از جامعه داشته باشد. در این مقاله از روش توصیفی تحلیلی به بررسی تاثیرات مختلف خشونت رسانه ای بر نوجوانان و جوانان می پردازد و تلاش می کند با استفاده از تحقیقات و مطالعات انجام شده، نشان دهد که چگونه محتوای خشونت آمیز رسانه ها می تواند بر ذهن و رفتار نوجوانان و جوانان تاثیر بگذارد. با درک بهتر این مسئله و اتخاذ تدابیر مناسب، می توان به بهبود سلامت روانی و اجتماعی نوجوانان و جوانان کمک کرد و از پیامدهای منفی خشونت رسانه ای کاست. هرچند رسانه ها عامل اصلی هیچ یک از این موارد به حساب نمی آیند، اما مطالعات انجام شده در این مقاله نشان می دهند که آنها در این میان نقش به سزایی ایفا می کنند. نتایج نشان داد با توجه یه ویژگی های روانشناختی نوجوانان از جمله آرمانگرایی و نوجویی، رسانه های اجتماعی با استمداد از جنبه های تبلیغی و با انگیزه های تجاری و سایر انگیزه ها موجب افزایش میزان افسردگی و اضطراب و سایر اختلالات رفتاری و هیجانی در بین نوجوانان و جوانان می شوند که این امر در شیوع پرخاشگری نوجوانان و جوانان تاثیرگذار است. با این وجود، علی رغم شواهد موجود مبنی بر اثرات مضر رسانه ها، شواهدی نیز مبنی بر وجود اثرات مثبت نیز وجود دارند (مثلا افزایش حس همدلی و پذیرش تفاوت ها از طریق نمونه سازی رفتارهای مفید اجتماعی و گسترش سواد ابتدایی کودکان از طریق پخش برنامه های آموزشی). افرادی که به سلامتی کودکان و نوجوانان و جوانان اهمیت می دهند می بایست از پژوهش های انجام شده در حوزه اثرات رسانه های نوین بر کودکان و نوجوانان و جوانان آگاه شوند.
Keywords:
Authors
خدیجه مهدوی فر
کارشناس ارشد روانشناسی بالینی، دانشگاه آزاد اسلامی واحد یاسوج