رابطه بین هوش هیجانی و اثربخشی ارتباطات تیمی در عملیات امداد و اطفای حریق

در محیط های پرتنش و پرخطر مانند عملیات امداد و اطفای حریق، کیفیت عملکرد تیمی نقش تعیین کننده ای در موفقیت ماموریت ها دارد. این پژوهش به بررسی رابطه بین هوش هیجانی و اثربخشی ارتباطات تیمی در میان نیروهای آتش نشانی شهری پرداخته است. هدف اصلی، شناسایی میزان تاثیر مولفه های هوش هیجانی از جمله خودآگاهی، خودکنترلی، همدلی و مهارت های اجتماعی بر کیفیت ارتباطات تیمی در شرایط بحرانی بوده است. روش پژوهش توصیفی-تحلیلی و مبتنی بر داده های جمع آوری شده از نیروهای عملیاتی سازمان آتش نشانی کلان شهر شیراز بود. ابزار گردآوری داده ها شامل پرسشنامه استاندارد هوش هیجانی گلمن و پرسشنامه اثربخشی ارتباطات تیمی بود که روایی و پایایی آن ها تایید گردید. نتایج تحلیل های آماری نشان داد که بین هوش هیجانی و اثربخشی ارتباطات تیمی رابطه مثبت و معناداری وجود دارد؛ به ویژه، مولفه های خودآگاهی و همدلی بیشترین تاثیر را در بهبود هماهنگی و کاهش خطاهای ارتباطی در عملیات داشتند. همچنین، مشخص گردید نیروهایی که از سطح بالاتری از هوش هیجانی برخوردار بودند، در مدیریت تعارض ها، تصمیم گیری های جمعی و تبادل اطلاعات حیاتی عملکرد بهتری ارائه دادند. یافته های این مطالعه بر ضرورت تقویت مهارت های هیجانی در آموزش های حرفه ای آتش نشانان تاکید دارد و پیشنهاد می کند که برنامه های آموزشی مبتنی بر هوش هیجانی می تواند به ارتقاء اثربخشی تیمی، کاهش استرس عملیاتی و افزایش ایمنی فردی و گروهی منجر شود.

Keywords:

ارتباطات تیمی , اثربخشی سازمانی , عملیات امداد , اطفای حریق , آتش نشانی شیراز