ویژگی های روان سنجی مقیاس اضطراب بین گروهی نسبت به افراد دارای اختلالات روانی در جامعه ایرانی

اضطراب بین گروهی یکی از مولفه های هیجانی مهم در شکل گیری و تداوم انگ اجتماعی نسبت به افراد دارای اختلالات روانی است. سنجش دقیق این سازه می تواند به درک بهتر فرایندهای هیجانی در تعاملات بین گروهی و طراحی مداخلات ضدانگ کمک کند. هدف پژوهش حاضر، اعتباریابی نسخه فارسی مقیاس اضطراب بین گروهی نسبت به افراد دارای بیماری روانی بود. پژوهش از نوع توصیفی-روان سنجی و جامعه آماری شامل ۲۱۸ نفر از افراد بالای ۱۸ سال بود که به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزار پژوهش، مقیاس اضطراب بین گروهی بود که پس از ترجمه، بازترجمه و بررسی روایی صوری و محتوایی، داده های آن با استفاده از نرم افزارهای SPSS و AMOS تحلیل شد. نتایج تحلیل عاملی تاییدی پس از حذف یک گویه با بار عاملی پایین نشان داد که مدل تک عاملی از برازش مطلوبی برخوردار است. مقدار آلفای کرونباخ ۸۸/۰ و ضریب همبستگی درون طبقه ای ۹۴/۰ به دست آمد که بیانگر پایایی درونی و ثبات زمانی مطلوب ابزار بود. شاخص های روایی همگرا نیز مقادیر قابل قبولی نشان دادند و نتایج تحلیل چندگروهی بیانگر همسانی ساختار عاملی مقیاس در دو گروه زن و مرد بود. در مجموع، نسخه فارسی مقیاس اضطراب بین گروهی نسبت به افراد دارای بیماری روانی از ویژگی های روان سنجی مطلوبی برخوردار است و می تواند به عنوان ابزاری معتبر و پایا برای سنجش اضطراب هیجانی در تعاملات بین گروهی و مطالعات مرتبط با انگ اجتماعی در بافت فرهنگی ایران مورد استفاده قرار گیرد.

Keywords:

اضطراب بین گروهی , انگ اجتماعی , اختلالات روانی , روان سنجی , تحلیل عاملی