تاثیر هوش مصنوعی به عنوان ابزار تشخیص الگوهای اختلال در خواب مرتبط با استفاده شبانه از فناوری مرجان امیدوار

خواب به عنوان یک نیاز حیاتی فیزیولوژیک حالتی منظم و برگشت پذیر است که برای سلامت جسمی و روانی انسان ضروری است. در این میان هوش مصنوعی در حوزه سلامت روان به عنوان یک عامل کلیدی عمل می کند. این فناوری با ارائه مکانیسم های نوین چه در شناسایی زودهنگام و چه در مداخلات درمانی تحقیقات علمی را به شکل اساسی متحول کرده است. هدف از این پژوهش تشخیص و پیش بینی الگوهای اختلال خواب بر اساس متغیرهای الگوی استفاده از فناوری در شب در دانشجویان دانشگاه آزاد اسلامی واحد آشتیان است. روش این پژوهش تحلیلی مقطعی بوده و داده ها به شیوه توصیفی جمع آوری شده اند. جامعه آماری این پژوهش کلیه دانشجویان دانشگاه آزاد آشتیان در سال تحصیلی ۱۴۰۳ بودند. نمونه آماری شامل ۲۶ نفر از دانشجویان بود که به صورت نمونه گیری در دسترس انتخاب شدند. ابزارهای مورد استفاده در این پژوهش شامل مقیاس کیفیت خواب پیتزبرگ (PSQI)، مقیاس سنجش شدت بی خوابی و پرسشنامه هوش مصنوعی توسط چن و همکاران (۱۹۹۹) بود. برای تجزیه و تحلیل داده ها و کشف الگوها از همبستگی پیرسون و مدل رگرسیون استفاده شد. نتایج نشان داد که هوش مصنوعی توانسته است الگوهای معناداری از رابطه بین استفاده از فناوری در شب و اختلال در مولفه های مختلف خواب را شناسایی کند. بر اساس نتایج، الگوی استفاده از فناوری در شب می تواند به طور معناداری کیفیت خواب دانشجویان را پیش بینی کند.

Keywords:

اختلال خواب , استفاده از فناوری , تشخیص , الگو , دانشجویان , هوش مصنوعی