اثر بخشی مداخله گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر افسردگی، اضطراب و استرس در مبتلایان به اختلال استرس پس از سانحه ناشی از جنگ

اختلال استرس پس از سانحه هم ابتلایی بالایی با دیگر اختلالات روانی دارد کهنه سربازان مبتلا به این اختلال بطور معمول نشانه های افسردگی و اضطراب را نیز نشان میدهند. لازم است روشهای درمانی علاوه بر علایم اختلال به دیگر نشانه های همراه اختلال نیز توجه کنند. هدف پژوهش حاضر بررسی اثر بخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بر نشانه های افسردگی، اضطراب و استرس در مبتلایان به اختلال استرس پس از سانحه ناشی از جنگ است. روش پژوهش حاضر از نوع آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون و پیگیری با گروه گواه است. جامعه آماری را کلیه ایثارگران دارای سابقه تشخیص اختلال استرس پس از سانحه ناشی از جنگ در مرکز مشاوره شاهد آبادان تشکیل دادند. تعداد ۳۰ نفر آزمودنی به روش نمونه گیری در دسترس انتخاب و بصورت تصادفی در دو گروه آزمایش ۱۵ نفر و گواه ۱۵ نفر جایگزین شدند. گروه آزمایش مداخله گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد (والسر و وستراپ ۲۰۰۷ را در ۱۱ جلسه ۹۰ دقیقه ای بصورت هفته ای یک جلسه دریافت کرد و گروه گواه مداخله ای دریافت نکرد. ابزار اندازه گیری مورد استفاده در پژوهش، پرسشنامه،افسردگی،اضطراب استرس ۲۱ لاویبوند و لاویبوند، ۱۹۹۵) بود. تجزیه و تحلیل دادههای بدست آمده در دو بخش توصیفی و استنباطی با استفاده از آزمون تحلیل کواریانس چند متغیری انجام پذیرفت. یافته ها: نتایج این پژوهش نشان داد مداخله گروهی مبتنی بر پذیرش و تعهد بطور معنی داری منجر به کاهش افسردگی، اضطراب و استرس در آزمودنیها شد. نتیجه گیری با توجه به اثر بخشی مداخله مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش نشانه های افسردگی،اضطراب و استرس مبتلایان به اختلال استرس پس از سانحه ناشی از جنگ ضمن تاکید بر انجام پژوهش های بیشتر در این زمینه میتوان از این رویکرد درمانی در مراکز درمانی و توانبخشی کهنه سربازان در کنار دیگر درمان ها بهره گرفت.

Keywords:

درمان پذیرش و تعهد , افسردگی , اضطراب , استرس , اختلال استرس پس از سانحه