پیش بینی اختلال نوموفوبیا بر اساس دشواری در تنظیم هیجان مورد مطالعه دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر شیراز

پژوهش حاضر با هدف پیش بینی اختلال نوموفوبیا بر اساس دشواری در تنظیم هیجان در میان دانش آموزان دوره متوسطه اول شهر شیراز انجام شد. این مطالعه از نظر هدف کاربردی و از لحاظ روش توصیفی همبستگی است. جامعه آماری شامل کلیه دانش آموزان مقطع متوسطه اول شهر شیراز در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ (۷۸۳۵ نفر) بود. با استفاده از جدول مورگان، حجم نمونه ۳۶۰ نفر تعیین و با در نظر گرفتن احتمال ریزش به ۳۷۵ نفر افزایش یافت. پس از حذف پرسشنامه های ناقص، داده های ۳۵۰ دانش آموز (۱۲ تا ۱۵ سال) دختر و پسر مورد تحلیل قرار گرفت. روش نمونه گیری به صورت خوشه ای چندمرحله ای و واحد خوشه، مدرسه بود. ابزارهای گردآوری داده ها شامل پرسشنامه نوموفوبیا یلدریم و کوریا (۲۰۱۵) با ۲۰ گویه و مقیاس دشواری در تنظیم هیجان گراس و روئمر (۲۰۰۴) با ۳۶ آیتم در شش خرده مقیاس بود. روایی محتوایی ابزارها با نظر متخصصان روانشناسی و روایی سازه با تحلیل عاملی تایید شد. پایایی ابزارها با استفاده از ضریب آلفای کرونباخ به ترتیب ۰.۸۶ و ۰.۷۹ محاسبه شد. داده ها پس از کنترل و پالایش در نرم افزار SPSS نسخه ۲۶ مورد تحلیل قرار گرفتند. نتایج تحلیل رگرسیون نشان داد دشواری در تنظیم هیجان توان پیش بینی اختلال نوموفوبیا را دارد؛ به طوری که ۲۹.۸ درصد از واریانس اختلال نوموفوبیا را تبیین می کند. همچنین، رابطه بین دشواری در تنظیم هیجان و اختلال نوموفوبیا مثبت و معنادار بود (p=۰.۲۶۸). بر این اساس، می توان نتیجه گرفت که افزایش مشکلات تنظیم هیجان می تواند موجب افزایش سطح اختلال نوموفوبیا در دانش آموزان شود.

Keywords:

نوموفوبیا , دشواری در تنظیم , هیجان , دانش آموزان , پیش بینی اختلالات رفتاری