اثر استرس مزمن دوران جنینی در غیاب باکتریهای روده مادر بر یادگیری و شکل پذیری سیناپسی بعد از بلوغ در مدل حیوانی موش

حافظه و پژوهش حاضر به بررسی تاثیر استرس مزمن دوران جنینی و فقدان میکروبیوم روده مادر بر عملکردهای شناختی از جمله یادگیری، حافظه و پلاستیسیتی سیناپسی در موشهای آزمایشگاهی می پردازد. با وجود اهمیت شناخته شده میکروبیوم مادر در رشد عصبی جنین و سلامت روان پس از بلوغ، تعامل آن با استرسهای محیطی هنوز به طور کامل روشن نیست. در این مطالعه، موشهای ماده تحت شرایط استرس مزمن دوران بارداری قرار گرفته و حذف میکروبیوم روده مادر نیز انجام شد تا تاثیر ترکیبی این عوامل بررسی شود. ابزار شامل آزمون رفتاری ما از آبی (موریس برای ارزیابی حافظه و یادگیری و همچنین تحلیل پلاستیسیتی سیناپسی بود. نتایج نشان داد ترکیب استرس مزمن و فقدان میکروبیوم باعث اختلال قابل ملاحظه ای در عملکرد شناختی کاهش حافظه بلندمدت و تضعیف پلاستیسیتی سیناپسی می شود. این یافته ها بر نقش اساسی عوامل محیطی و میکروبیوم در شکل گیری شبکه عصبی و ظرفیتهای شناختی تاکید دارند و می توانند مبنایی برای توسعه راهکارهای پیشگیرانه و درمانی اختلالات شناختی ناشی از استرسهای دوران بارداری و اختلالات میکروبیوم فراهم می کنند. از این رو این پژوهش با بهره گیری از مدل حیوانی و رویکرد بین رشته ای گامی موثر در شناخت پیامدهای نوروبیولوژیک عوامل غیر ژنتیکی برداشته است.

Keywords:

استرس مزمن دوران جنینی , میکروبیوم , مادر , یادگیری , حافظه , پلاستیسیتی سیناپسی