بررسی نحوه شکل گیری هویت کودک در آثار محمدحسین محمدی با تکیه بر دیدگاه آنتونی گیدنز

در جوامعی که با بحران های اجتماعی، فرهنگی و سیاسی مواجه اند، ادبیات کودک و نوجوان می تواند بستری موثر برای بازتاب تجربه های زیسته و شکل گیری هویت فردی باشد. محمدحسین محمدی نویسنده برجسته افغان، در آثار خود کودکانی را به تصویر می کشد که در دل فقر، جنگ، مهاجرت و سنت های سخت گیرانه، در جستجوی معنا و هویت اند. این مقاله با هدف بررسی نحوه شکل گیری هویت کودک در آثار محمدی با تکیه بر نظریه بازتابی هویت آنتونی گیدنز، به تحلیل سه داستان منتخب از این نویسنده می پردازد. سوال اصلی تحقیق این است که چگونه کودکان در تعامل با ساختارهای اجتماعی و تجربه های زیسته هویت خود را شکل می دهند یا دچار گسست می شوند. روش تحقیق، تحلیل محتوای کیفی با رویکرد جامعه شناختی است و صورت تحقیق شامل تطبیق مفاهیم کلیدی نظریه گیدنز با شخصیت های کودک در داستان هاست. یافته ها نشان می دهد که کودکان در آثار محمدی اغلب فاقد امنیت روانی، الگوهای پایدار و امکان انتخاب آزادانه اند و در نتیجه فرآیند شکل گیری هویت آنان با اختلال، بی ثباتی و بیگانگی همراه است. نتیجه حاصل آن است که ادبیات محمدی نه تنها بازتابی از بحران های اجتماعی افغانستان است بلکه بستری برای فهم عمیق تر از روان کودک در شرایط بحرانی محسوب می شود.

Keywords:

هویت کودک , محمدحسین محمدی , آنتونی گیدنز , ادبیات کودک