اثر بخشی واقعیت درمانی بر نشخوار ذهنی و نگرش های ناکارآمد

تحقیق حاضر با هدف اثر بخشی واقعیت درمانی بر نشخوار ذهنی و نگرشهای ناکارآمد در زنان باردار مراجعه کننده به مرکز جامع سلامت ۱۱ شهری قائمشهر سال ۱۴۰۰ انجام شده است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی از نظر روش نیمه آزمایشی با طرح پیش آزمون و پس آزمون با گروه کنترل است جامعه آماری مورد پژوهش، کلیه زنان باردار مراجعه کننده به مرکز جامع سلامت ۱۱شهری قائمشهر به تعداد ۱۰۰ نفر و نمونه آماری مورد مطالعه (۶۰) نفر میباشد که در گروه (۳۰) نفره آزمایش و گروه (۳۰) نفره کنترل قرار گرفتند ابزار جمع آوری اطلاعات پرسشنامههای استاندارد نشخوار ذهنی هوکسما و مارو (۱۹۹۱) و نگرش های ناکارآمد بک (۱۹۸۳) می باشد. به علت استاندارد بودن پرسشنامهها روایی صوری آنها توسط اساتید راهنما و مشاور مورد تایید قرار گرفت آزمودنی های گروه آزمایش به مدت ۱۱ جلسه ۴۵ دقیقه ای تحت آموزش واقعیت درمانی قرار گرفتند و گروه کنترل هیچ مداخله ای دریافت نکردند. تجزیه و تحلیل دادهها در آمار استنباطی با رعایت مفروضه ها و با استفاده از نرم افزار SPSS نسخه ۲۲ از تحلیل کوواریانس آنکووا و مانکوا استفاده گردید. یافتهها نشان داد که واقعیت درمانی بر نشخوار ذهنی تاثیر دارد. همچنین واقعیت درمانی بر نگرش های ناکارآمد در زنان باردار تاثیر دارد.

Keywords:

نشخوار ذهنی , نگرش های ناکارآمد