اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان با نشانگان نقص توجه و بیش فعالی

این پژوهش با هدف تعیین اثربخشی بازی درمانی شناختی رفتاری بر خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان با نشانگان نقص توجه و بیش فعالی در شهر آمل انجام شد. روش پژوهش آزمایشی با طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه کنترل می باشد و جامعه آماری پژوهش حاضر را دانش آموزان ۱۰ تا ۱۲ سال با نشانگان نقص توجه و بیش فعالی شهر آمل تشکیل دادند که به روش نمونه گیری تصادفی ساده حجم نمونه با استفاده از نرم افزار ۳.۱ power توان آماری ۰٫۸۰ بر اساس اندازه اثر کوهن) و سطح معناداری (۰٫۰۵) ۳۸ نفر برآورد شد که معادل ۱۹ نفر در هر گروه آزمایش) و (کنترل انتخاب شدند در این پژوهش از پرسشنامه تنظیم هیجان گراس (۲۰۰۳) و پرسشنامه تشخیص اختلال بیش فعالی همراه با نقص توجه توسط سواری (۱۳۹۱) استفاده شد. روش تجزیه و تحلیل دادهها تحلیل کوواریانس تک متغیره بود که با استفاده از نرم افزار ۲۶ SPSS مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفتند. یافته ها نشان داد که بازی درمانی شناختی رفتاری بر خودتنظیمی هیجانی در دانش آموزان با نشانگان نقص توجه و بیش فعالی در شهر آمل (۰/۰۰۱=P) تاثیر دارد میتوان نتیجه گرفت بازی درمانی شناختی رفتاری خود تنظیمی هیجانی در دانش آموزان با نشانگان نقص توجه و بیش فعالی را افزایش میدهد

Keywords:

بازی درمانی شناختی رفتاری , خودتنظیمی هیجانی , اختلال نقص توجه و بیش فعالی