اثربخشی درمان ذهن آگاهی کودک محور بر کیفیت دلبستگی کودکان طلاق با تاکید بر نقش میانجی گر خودنظم دهی هیجانی: یک مطالعه مروری

هدف اصلی این مقاله مروری بررسی و ترکیب یافتههای پژوهشی موجود در خصوص اثربخشی مداخلات روانشناختی مبتنی بر ذهن آگاهی (Mindfulness) بر بهبود طیف گسترده ای از مشکلات روانشناختی و رفتاری در جمعیت کودکان است. مطالعات متعددی در سطح جهانی، اثربخشی این رویکرد را در حوزه های بزرگسالان و نوجوانان تایید کرده اند؛ با این حال نیاز به تمرکز بر کاربرد و اثربخشی آن در جمعیت کودکان (۹ تا ۱۲ سال) در ایران احساس میشود. نتایج پژوهشهای اخیر نشان میدهد که درمان ذهن آگاهی کودک محور، با بهره گیری از فنونی چون افکار آگاهانه و بودن در لحظه تاثیر معناداری بر بهبود کیفیت دلبستگی و کاهش دشواری در خودنظم دهی هیجانی در کودکان طلاق دارد. علاوه بر این این نوع مداخلات به عنوان یک بسته آموزشی درمانی کارآمد در بهبود وضعیت سلامت روان و کاهش علائم اختلالات اضطرابی شایع مانند اضطراب (فراگیر) عمل کرده و به ویژه در تقویت، توجه بازداری و کنترل هیجانی موثر است. به طور کلی یافتههای تلفیق شده حاکی از آن است که درمانهای شناختی و رفتاری مبتنی بر ذهن آگاهی، میتوانند به عنوان یک درمان کارآمد و ضروری برای کودکان در معرض خطر رفتارهای غیراقتباسی از جمله کودکان بدسرپرست یا دارای مشکلات تحصیلی و اجتماعی مورد استفاده قرار گیرند.

Keywords:

ذهن آگاهی کودک محور , دلبستگی , خود نظم دهی هیجانی