اثربخشی درمان فراشناختی در کاهش اضطراب امتحان و فرانگرانی دانش آموزان

زمینه اضطراب امتحان یک اختلال اضطرابی شایع است که مورد توجه بسیاری از پژوهش ها قرار گرفته است. مطالعه حاضر نیز با هدف تعیین اثربخشی مداخله فراشناختی در کاهش اضطراب امتحان و فرانگرانی دانش آموزان مبتلا به اضطراب امتحان صورت گرفت. روش: روش پژوهش حاضر آزمایشی از نوع طرح پیش آزمون-پس آزمون با گروه گواه بود. جامعه آماری را تمام دانش آموزان پسر مقطع سوم راهنمایی شهر خرم آباد تشکیل می دادند که از میان آن ها ۳۰ نفر براساس ملاک های ورود و خروج و به شیوه نمونه گیری تصادفی خوشه ای چند مرحله ای انتخاب شدند. سپس به طور تصادفی در دو گروه آزمایشی و گواه قرار گرفتند و در مراحل پیش آزمون و پس آزمون به پرسشنامه اضطراب امتحان (ساراسون، ۱۹۸۴) و افکار اضطرابی ولز (۲۰۰۵) پاسخ دادند. گروه آزمایشی به مدت ۹ جلسه تحت مداخله فراشناختی قرار گرفت؛ در حالیکه گروه گواه هیچ مداخله ای را دریافت نکرد. در نهایت داده ها بوسیله تحلیل کوواریانس چند متغیری (مانکووا) مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت. یافته ها: نتایج حاصل از این پژوهش نشان داد که بعد از درمان، گروه آزمایشی نسبت به گروه گواه کاهش بیشتری در متغیرهای اضطراب امتحان و فرانگرانی را تجربه کردند. نتیجه گیری: براساس این یافته ها، می توان از مداخله فراشناختی برای افراد دارای اضطراب امتحان به عنوان یک شیوه روان درمانی انتخابی و مکمل سایر شیوه های درمانی برای کاهش نگرانی ها و نیز کاهش مولفه های فراشناختی ناکارآمد استفاده کرد.

Keywords:

درمان فراشناختی , اضطراب امتحان , فرانگرانی